برگردانى و مرا از برگزيدگان قرار دهى و همه اعضايم را براى پرستش خودت نيرو دهى و سينه‌ام را براى نيكى و تقوا گشاده سازى و زبانم را براى تلاوت كتاب خود گويا سازى. اى سرپرست مؤمنان! بر محمّد و خاندانش درود فرست و با من چنين و چنان كن!» و حاجت‌هاى خود را مى‌طلبى.

ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت‌[١]

٦٠٧. سيّد ابن طاووس (در الإقبال): روايت شده است كه اين صد ركعت، در هر يك از شب‌هاى فرد[٢] خوانده مى‌شود، در هر ركعت: «حمد» يك بار و سوره «قل هو اللّه أحد» ده بار.

اگر توان داشتى، اين گونه عمل كن. و اى بنده ميراى فانى! تا آنجا كه توان دارى، غنيمت شمار؛ چون زهر فنا، از آن دم كه انسان به اين دنياى فانى گام مى‌نهد، به اعضايش سرايت مى‌كند و سرانجامِ آن نيز هجوم مرگ است و پايان يافتن [فرصت انجام دادن‌] كارهاى نيك و تبديل شدن تو به گورهاى كهنه و متروك. پس به سوى سعادت‌هاى هميشگى بشتاب.

پس، آن بيست ركعت و دعاهايش را كه گفته شد، بخوان و تسبيح حضرت زهرا ٣ را ميان هر دو ركعت از همه اين ركعت‌ها بخوان. سپس برخيز و هشتاد ركعتِ باقى مانده را بخوان.

[٢١ و ٢٢] دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«اى آن كه از آزمايش من، نيكو به درآمده‌اى! اى آن كه گذشتت از من، ديرين است! اى آن كه هيچ چيز، از او بى‌نياز نيست! اى آن كه هيچ چيز، چاره‌اى از او ندارد! اى آن كه بازگشت هر چيز، به سوى اوست! اى آن كه سرانجام هر چيز، به سوى اوست! خودت اى سرورم سرپرستى‌ام كن و كارم‌

[١] مى‌توان دعاهاى بيست ركعت گذشته را در همه شب‌هاى ماه رمضان خواند؛ چون كمترين نافله‌اى كه روزه‌دار در شب‌هاى اين ماه مى‌خواند، بيست ركعت است( ر. ك: ترتيب نوافل ماه رمضان). امّا دعاهاى هشتاد ركعت ديگر( يادشده در اين موضوع) مخصوص شب‌هاى قدر است؛ چون نافله صد ركعت، تنها از مختصّات اين شب‌هاست؛ ليكن چون نافله دهه آخر اين ماه، سى ركعت است، انسان اگر بخواهد، مى‌تواند دعاهاى ده ركعتى را كه پس از بيست ركعتِ سابق است، بخواند.

[٢] مقصود، شب‌هاى سه‌گانه قدر( يعنى نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوم) است.