والا و منزلت عظيم است و نسخه‌هاى بسيارى دارد كه كامل‌ترينِ آنها، همان است كه ما آورده‌ايم. اين دعا، از پيامبر ٦ روايت شده است. [ماجراى اين دعا چنين است كه‌] وقتى پيامبر ٦ در مقام ابراهيم نماز مى‌خواند، جبرئيل ٧ نازل شد [و آن را آورد]. خلاصه فضيلت آن، اين كه: هر كس آن را در ايّام البيض ماه رمضان بخواند، گناهانش آمرزيده شوند ... و به سبب اين دعا خداوند، بيمار را شفا مى‌دهد و بدهى را ادا مى‌كند ...».

٥٦٨. البلد الأمين ( [در بيان‌] دعاى مُجير، روايت‌شده از پيامبر ٦):

به نام خداوند بخشنده مهربان. منزّهى تو، اى خداوند! والايى تو، اى بخشنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده!

منزّهى تو، اى مهربان! والايى تو، اى بزرگوار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى فرمان‌روا! والايى تو، اى مالك! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى بى عيب! والايى تو، اى سلام! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى ايمنى‌بخش! والايى تو، اى حاكم بر همه چيز! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى ارجمند! والايى تو، اى غالب! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى صاحب بزرگى! والايى تو، اى صاحب جبروت! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آفريننده! والايى تو، اى پديدآورنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى صورت‌آفرين! والايى تو، اى تقديركننده! مارا از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى هدايتگر! والايى تو، اى ماندگار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى بخشنده! والايى تو، اى توبه‌پذير! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى گشاينده! والايى تو، اى رحمت‌آور (بهجت‌آفرين)! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى سَرور من! والايى تو، اى سرپرست من! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى نزديك! والايى تو، اى مراقب! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آغازگر! والايى تو، اى بازآفرين! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ستوده! والايى تو، اى شكوهمند! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى خداى ديرين! والايى تو، اى بزرگ! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى آمرزنده! والايى تو، اى سپاس‌گزار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه‌دهنده! منزّهى تو، اى گواه! والايى تو، اى حاضر! ما را