ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٥٧ - ج تأكيد بر صد ركعت نماز

٧٤٤. دعائم الإسلام: فاطمه ٣ نمى‌گذاشت كه كسى از خانواده‌اش در آن شب (شب بيست و سوم) بخوابد و [خواب‌] آنان را با كم خوردن درمان مى‌كرد و از روز براى آن شب، آماده مى‌شد و مى‌فرمود: «محروم، كسى است كه از خير آن بى‌بهره بماند».

٧٤٥. الإقبال (به نقل از جميل و هشام و حفص): امام صادق ٧ به سختى بيمار شد. چون شب بيست و سوم فرا رسيد، به غلامان خود دستور داد او را به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود.

ر. ك: ص ٥٩١ (اعمال مخصوص دهه آخر).

ص ٧٨٣ (شبِ قدر، چه شبى است؟/ شب بيست و سوم).

ص ٨٢١ (آداب مشترك شب قدر/ شب‌زنده‌دارى).

ج تأكيد بر صد ركعت نماز

٧٤٦. امام باقر ٧: هر كس شب بيست و سوم ماه رمضان را زنده بدارد و در آن صد ركعت نماز بخواند، خداوندْ در زندگى او گشايش مى‌دهد و كار دشمنان او را خود بر عهده مى‌گيرد و او را از غرق شدن، زير آوار ماندن، سرقت، و از شرّ دنيا مصون مى‌دارد و وحشت نكير و منكر را از او بر مى‌دارد، و او در حالى از گور خويش بيرون مى‌آيد كه نورش بر اهل رستاخيز مى‌تابد، و نامه عملش را به دست راستش مى‌دهند و رهايى از آتش و عبور بر صراط و ايمنى از عذاب را براى او مى‌نويسند و بدون حساب وارد بهشت مى‌شود و در بهشت، از همنشينان پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان قرار داده مى‌شود و آنان چه نيكو همنشينانى‌اند!

٧٤٧. امام صادق ٧: مستحب است در آن شب صد ركعت نماز خوانده شود، در هر