ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٩٥ - ١/ ٥ دعاى امام صادق در وداع با ماه رمضان
ما بخشيدى و قسمت و احسان بر ما داشتى و اين گونه، نعمتهايت بر ما پياپى گشت. نهايت ستايش، براى توست؛ ستايشى جاودان، هميشگى، ابدى، پا بر جا و بىپايان كه تا ابد پايان نپذيرد. ثناى تو شكوهمند است. ما را بر آن يارى كردى تا اين كه روزه و نماز آن را از جانب ما ادا كردى و نيز آنچه را (از نيكى، شُكر يا ذكر) كه در اين ماه به وسيله ما انجام گرفت.
خداوندا! با بهترين قبول و عفو و گذشت و آمرزشت و با حقيقت خرسندىات، از ما بپذير تا در اين ماه، ما را بر هر خير طلبشده و بخشش عطا شده نايل گردانى و در اين ماه، ما را از هر چيز بيمناك و گناه انجامشده، ايمن دارى!
خداوندا! تو را به خواستههاى بزرگ هر يك از بندگانت و تو را به نامهاى بزرگوارت و ثناى فراوانت و دعاى ويژهات مىخوانم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و اين ماه را، بزرگترين و بابركتترين ماه رمضانى قرار دهى كه از آغاز آفرينشمان بر ما گذشته است، همراه با محفوظ ماندن دينم و رهايى جانم و اداى حاجتم و شفاعتپذيرى در خواستههايم و كامل شدن نعمت بر من و برگرداندن بدى از من و پوشاندن جامه عافيت بر من؛ و اين كه به رحمت خويش مرا از آنانى قرار دهى كه شب قدر را برايشان فراهم آوردى و آن را بهتر از هزار ماه قرار دادى، همراه با بزرگترين پاداش و ارزشمندترين ذخيره و عمر طولانى و سپاس شايسته و دارايى پيوسته.
خداوندا! تو را مىخوانم، به رحمت و احسانت، به گذشت و نعمتهايت، به شُكوه و احسانِ ديرين و نعمتبخشىات، كه اين ماه را آخرين ماه رمضانِ ما قرار ندهى، تا اين كه سال آينده ما را در بهترين حالت به آن برسانى و هلال آن را به ما بشناسانى، همراه با آنان كه به آن مىنگرند و آن را مىشناسند، همراه با بهترين عافيتت و برترين نعمتت و گستردهترين رحمتت و سرشارترين قسمتت.
خداوندا، اى پروردگارى كه مرا جز تو پروردگارى نيست! اين وداع، وداع آخرين و آخرين ديدار من [با ماه رمضان] نباشد، تا اين كه سال آينده آن را در كاملترين نعمتها و برترينِ اميدها به من بنمايانى، در حالى كه من بهترين وفادار به تو باشم! همانا تو شنونده دعايى.