ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦٣ - الف دعا بين هر دو ركعت

فرمود: «نه» و آنان را از اجتماع كردن در ماه رمضان [براى نماز مستحب‌] نهى كرد.

عصر كه شد، مى‌گفتند: درباره رمضان گريه كنيد. رمضان از دست رفت!

حارث اعوَر، به همراه گروهى نزد امام ٧ آمد و گفت: اى امير مؤمنان! مردم به ناله و فرياد آمدند و از سخن تو ناخشنودند.

پس فرمود: «بگذاريد هر كار مى‌خواهند، بكنند و هر كس را مى‌خواهند، به پيش‌نمازى برگزينند».

سپس فرمود: «پس، هر كس «از راهى جز راه مؤمنان پيروى كند، او را به همان راه وامى‌داريم و دوزخ را به او مى‌چشانيم و بد سرانجامى است»».

٦٠٣. امام على ٧: زمامداران پيش از من، كارهايى كردند كه در آنها با پيامبر خدا مخالفت نمودند و... و سنّتش را دگرگون ساختند. من اگر مردم را وادار مى‌كردم كه آنها را ترك كنند و كارها را به جايگاه خود و به آنچه زمان پيامبر خدا بود، برمى‌گرداندم، سپاهم متفرّق مى‌شد ....

به خدا سوگند، مردم را فرمان دادم كه در ماه رمضان، جز براى نماز واجب، اجتماع نكنند و به آنان اعلام كردم كه گردآمدنشان بر نافله‌ها [به صورت جماعت‌]، بدعت است. برخى از لشكريانم كه همراه من پيكار مى‌كنند، فرياد برآوردند كه: اى مسلمانان! سنّت عمر، دگرگون شد؛ ما را از نماز مستحب در ماه رمضان، نهى مى‌كند.

بيم آن داشتم كه در بخشى از لشكريانم شورش پديد آورند ....

٧/ ٧

دعاهاى نوافل ماه رمضان‌[١]

الف دعا بين هر دو ركعت‌

٦٠٤. الإقبال (به نقل از رجاء بن يحيى بن سامان): از خانه سرورمان امام حسن‌[٢]

[١]

[٢] سيّد ابن طاووس پيش از اين دعاها گفته است:« فصلى درباره چگونگى نافله ماه رمضان بين مغرب و عشا( كه در هر شب، بيست ركعت است) و دعاهاى مربوط به آن.

بدان كه برخى از دعاهايى را كه روايت كرده‌ايم، نقل مى‌كنيم و هر فصل را جداگانه مى‌آوريم، بى آن كه با غير