٨٨١. مصباح المتهجّد:[١] چگونگى نماز عيد، آن است كه [نمازگزار،] رو به قبله بايستد و نماز را آغاز كند و در آن، توجّه و حضور قلب داشته باشد. تكبير آغاز نماز را بگويد و چون توجّه يافت، سوره «حمد» و «سبّح اسم ربّك الأعلى» را بخواند. سپس دست خود را به تكبيرْ بلند كند و چون تكبير گفت، بگويد:

«خداوندا! اى اهل بزرگى و عظمت و اى اهل بخشندگى و قدرت و اى اهل بخشايش و رحمت و اى اهل تقوا و آمرزش! به حقّ اين روز، كه آن را براى مسلمانان، عيد و براى محمّد كه درود خدا بر او و خاندانش باد مايه ذخيره و افزايش قرار داده‌اى، از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا در هر خيرى كه محمّد و خاندان محمّد را وارد آن كردى، وارد كنى و از هر بدى كه محمّد و خاندان محمّد را از آن بيرون آوردى، بيرون آورى و درود تو بر او و بر آنان باد.

خداوندا! از تو بهترين چيزى را كه بندگان شايسته ات از تو خواسته‌اند، مى‌خواهم؛ و از هر چه بندگان شايسته‌ات از آن به تو پناه آورده‌اند، به تو پناه مى‌آورم».

سپس تكبير سوم، چهارم، پنجم و ششم را همان گونه مى‌گويد و ميان هر دو تكبير، دعايى را كه ياد كرديم، مى‌خواند. سپس تكبير هفتم را گفته، به ركوع مى‌رود. چون اين ركعت را خواند، به ركعت دوم مى‌ايستد. پس چون ايستاد، «حمد» و سوره «و الشّمس و ضُحيها» را مى‌خواند. سپس يك تكبير گفته، پس از آن، دعاى يادشده را مى‌خواند. سپس تكبير دوم، سوم و چهارم را همان گونه مى‌گويد.

چون از دعا فارغ شد، تكبير پنجم را گفته، پس از آن به ركوع مى‌رود. پس، در دو ركعت، براى او دوازده تكبير، فراهم مى‌آيد: هفت تكبير در ركعت اوّل و پنج تكبير در ركعت دوم. يكى از آنها، تكبير آغاز در ركعت اوّل است و دو تا هم تكبير ركوع در دو ركعت.

پس چون سلام گفت، تسبيح حضرت زهرا ٣ را در تعقيب آن مى‌خواند و نيز هر دعايى كه برايش سبُك باشد.

[١] سيّد ابن طاووس گويد:« بدان كه ما به تعدادى روايت درباره چگونگى نماز عيد دست يافتيم: برخى را با سند خود به محمّد بن ابى قرّه، برخى را از ابو جعفر ابن بابويه، و برخى را از شيخ طوسى روايت كرده‌ايم». ابن طاووس سپس تنها يك روايت را براى نماز عيد آورده كه متن آن شبيه متن گرفته‌شده ماست.