«خداوندا! تو والا شأنى؛ شكوهمند و پرقدرت و با تدبيرى؛ بزرگ و توانا و چيره‌اى؛ رحمتت نزديك، و وعده‌ات راست است؛ به عهدت وفا مى‌كنى؛ نزديك و اجابت‌كننده‌اى؛ شنواى دعايى؛ توبه‌پذيرى؛ حسابگر آنى كه آفريده‌اى؛ بر هر چيز بخواهى، توانايى؛ هر كه را بجويى، مى‌يابى؛ هر كه را آفريده‌اى، روزى مى‌بخشى؛ اگر سپاست گويند، پاداش مى‌دهى؛ اگر يادت كنند، ياد مى‌كنى.

خدايا! نيازمندانه از تو مى‌خواهم و فقيرانه به درگاهت مشتاقم و خائفانه به آستانت مى‌نالم و گرفتارانه به درگاهت مى‌گريم و ياورانه به تو اميد دارم و نالان از تو آمرزش مى‌خواهم و با اميد به پاداشت بر تو توكّل مى‌كنم و وسعت‌خواهانه از تو روزى مى‌طلبم.

از تو اى خدا مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و گناهانم را بيامرزى و عملم را بپذيرى و بازگشتم را آسان سازى و دلم را بگشايى. خدايا! از تو مى‌خواهم كه گمانم را [به رحمتت،] برآورى و از خطايم درگذرى و از گناهان نگاهم دارى.

خدايا! ناتوان شده‌ام، نيرو ندارم؛ عاجز گشته‌ام، توانى ندارم. خدايا! به درگاهت آمده‌ام، در حالى كه بر خويش اسراف كرده‌ام، به بدىِ كارم اعتراف دارم، غفلتم را ياد نموده‌ام، و از كارهايم بيمناكم. پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و از من راضى باش و همه نيازهاى دنيوى و اخروى مرا برآور، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

[٢٩ و ٣٠] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«خداوندا! از تو مى‌خواهم عافيت از رنج و بلا و شماتت دشمنان را، و عافيت از بدىِ تقدير (سرنوشت) و پستىِ بدبختى و زيان در زندگى را، و اين كه مرا به بلايى دچار كنى كه مرا طاقت آن نيست، يا طغيانگرى را بر من مسلّط كنى، يا پرده‌اى از من بدرى، يا عيبى را از من آشكار كنى و يا روز قيامت كه بيشترين نياز به عفو و گذشت تو دارم، مرا قصاصگرانه حسابرسى كنى.

از تو مى‌خواهم به ذات بزرگوارت و نام‌هاى كاملت، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا از آزادشدگان و رهيدگان از آتش، قرار دهى.

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا وارد بهشت كن و مرا از ساكنان و آبادگران آن قرار بده!