ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١٩ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت

بر ما چيره مگردان!».

[٧٥ و ٧٦] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«خدايا! گناهانم مرا از تو بيمناك مى‌كنند و بخشندگى‌ات، از سوى تو بشارتم مى‌دهد. مرا به‌وسيله ترس، از گناهانم درآور و به بخشندگى‌ات به عطاها برسان تا در فرداى قيامت، آزادشده كَرَمت باشم، آن‌سان كه در دنيا پرورده نعمت‌هايت بودم، كه آن نجاتى كه فردا عطا مى‌كنى، از اميدى كه امروز بخشيده‌اى، بزرگ‌تر نيست. كِى آرزومند درگاهت ناكام گشته و چه زمان، خواهنده تو تهى‌دست برگشته است؟

خدايا! كسى تو را نخوانده كه جوابش نداده باشى؛ چرا كه تو گفته‌اى: «مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم» و تو وعده را خلاف نمى‌كنى. پس، اى خداى من! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و دعايم را اجابت كن!».

[٧٧ و ٧٨] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه را از امام صادق ٧ روايت شده است، مى‌گويى:

«خداوندا! مرگ را برايم خجسته گردان. خداوندا! بر سختى‌هاى جان كندن، يارى‌ام كن. خداوندا! بر اندوه قبر، ياورم باش. خداوندا! مرا بر تنگى گور، يارى كن. خداوندا! بر وحشت قبر، يارى‌ام كن. خداوندا! بر تاريكى قبر، كمكم كن. خداوندا! بر هراس‌هاى روز قيامت، يارى‌ام كن. خداوندا! بلنداى روز قيامت را بر من خجسته گردان. خداوندا! از حوريان بهشتى، همسرم ساز».

[٧٩ و ٨٠] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و مى‌گويى:

«خداوندا! چاره‌اى از فرمانت نيست و چاره‌اى از تقديرت نيست و چاره‌اى از قضايت نيست و هيچ نيرو و توانى جز از تو نيست.

خداوندا! آنچه بر ما از قضا و تقدير رقم زده‌اى، همراه آن به ما صبرى عطا كن كه بر آن غالب و چيره آيد و آن را بالا برنده ما در رضوانت (بهشت) قرار بده كه حسنات و برترى و سرورى و شرف و شُكوه و نعمت و كرامت ما را در دنيا و آخرت بيفزايد، و از حسنات ما مكاه!

خداوندا! هر عطايى كه به ما بخشيده‌اى و هر فضيلتى كه به ما عطا كرده‌اى و هر كرامتى كه ما را با آن گرامى داشته‌اى، همراه آن به ما شكرى عطا كن كه بر آن غالب و چيره آيد و آن را بالا برنده ما در رضوانت (بهشت)