ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٠١ - ١/ ٥ دعاى امام صادق در وداع با ماه رمضان
فرمانروايى و شوكتت، به بخشش و كَرَمت، به نعمتها و خوبى و زيبايىات، و به توانت بر هر چه از بندگانت مىخواهى.
تو را مىخوانم اى پروردگار از روى بيم و طمع، ترس و شوق، خشوع و ستايشگرى، ناله و اصرار و پافشارى و فروتنى در پيشگاهت. معبودى جز تو نيست. يكتاى بىشريكى، اى پاك، اى پاك، اى پاك، اى خداوند، اى خداوند، اى خداوند، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى مهربان، اى مهربان، اى مهربان، اى پروردگار، اى پروردگار، اى پروردگار! به تو پناه مىآورم، اى خداوند يگانه يكتاى بىنياز بىنظير بزرگ والا!
تو را مىخوانم، به همه آنچه تو را بدانها خواندم و به همه نامهايت كه همه اركان تو را پُر مىكند، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى. مرا بيامرز، بر من ترحّم كن، از نعمت و احسان بزرگت بر من وسعت بخش و ماه رمضان و روزه و نمازش و واجب و مستحبّاتش را از من بپذير و مرا بيامرز و بر من ترحّم كن و از من درگذر و آن را آخرين ماه رمضانى كه آن را براى تو روزه گرفتم و تو را در آن پرستيدم، قرار مده، و وداع مرا با آن، وداع بيرون رفتن از دنيا قرار مده!
خداوندا! از رحمت و آمرزش و رضايت و خشيت خود، برترين چيزى را كه به هر يك از پرستندگانت در اين ماه عطا كردى، براى من نيز مقرّر بدار!
خداوندا! مرا از زيانكارترين سائلانت در اين ماه قرار مده و مرا از آنانى قرار بده كه در اين ماه، از آتشْ آزادشان كردى و گناهان گذشته و آيندهشان را بخشيدى و برترين چيزى را كه از درگاهت اميد و آرزو داشتند، برايشان مقرّر داشتى!
خداوندا! دوباره روزىام كن كه اين ماه را برايت روزه بگيرم و تو را در آن پرستش كنم و مرا از آنانى قرار بده كه آنان را در اين ماه از حاجيان بيت الحرام نوشتهاى؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است. آمين، آمين، آمين، اى پروردگار جهانيان!
خداوندا! در اين ماه، برايم گناهى مگذار، مگر آن كه بخشوده باشى و نه خطايى، مگر آن كه محو كرده باشى و نه لغزشى، مگر آن كه چشم پوشيده باشى و نه قرضى، مگر آن كه ادا كرده باشى و نه نيازمندىاى، مگر آن كه برطرف ساخته باشى و نه اندوهى، مگر آن كه زدوده باشى و نه فقرى، مگر