ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٦٥ - ه پرداخت زكات
٨٣٨. سنن الترمذى (به نقل از ابن عمر): پيامبر خدا دستور مىداد كه زكات را پيش از رفتن براى نماز روز عيد فطر، بدهند.
٨٣٩. پيامبر خدا ٦: از طرف دو نفر، يك صاع[١] گندم پوستدار يا يك صاع گندم پوستكنده بدهيد، كوچك باشد يا بزرگ، مرد باشد يا زن، آزاد باشد يا برده، توانگر باشد يا نيازمند. امّا توانگرتان، خداوندْ او را پاك مىسازد و امّا نيازمندتان، بيش از آنچه مىدهد، به او برگردانده مىشود.
٨٤٠. صحيح مسلم (به نقل از ابن عمر): پيامبر خدا زكات فطره رمضان را بر مردم واجب كرد، به اندازه يك صاع از خرما، يا يك صاع از جو، بر هر آزاد يك برده، مرد يا زن مسلمان.
٨٤١. سنن أبى داود (به نقل از ابن عبّاس): پيامبر خدا زكات فطره را واجب كرد تا روزهدار را از لغو و زشتى، پاك سازد و خوراكى براى بينوايان باشد. هر كه آن را پيش از نماز بپردازد، زكاتى پذيرفته [پرداخت كرده] است و هر كه آن را پس از نماز بپردازد، صدقهاى از صدقههاست.
٨٤٢. امام على ٧: هر كس زكات فطره بپردازد، خداوند به سبب آن، آنچه را از زكات مالش كاسته است، كامل مىسازد.
٨٤٣. امام على ٧ (در خطبه عيد فطر): آگاه باشيد! امروز، روزى است كه خداونْد آن را براى شما عيد قرار داده و شما را شايسته آن ساخته است. پس خدا را ياد كنيد تا شما را ياد كند و او را بخوانيد تا مستجاب كند و فطره خود را بپردازيد
[١] پيمانهاى برابر با سه كيلو.