ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٦٣ - ه پرداخت زكات

پس دعايم را بپذير، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

ه پرداخت زكات‌

٨٣٤. السنن الكبرى (به نقل از عمرو بن عوف مزنى): از پيامبر خدا درباره اين آيه: «رستگار شد كسى كه زكات داد^ و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند» پرسيدند. فرمود: «آن، زكات فطره است».

٨٣٥. كتاب من لا يحضره الفقيه: از امام صادق ٧ درباره آيه: «رستگار شد كسى كه زكات داد» پرسيدند.

فرمود: «كسى كه فطريه را بپردازد».

گفتند: «و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند»؟

فرمود: « [كسى كه‌] به صحرا رفت، پس نماز خواند».

٨٣٦. امام صادق ٧: از كمال روزه، پرداخت زكات (يعنى فطريه) است، همان گونه كه صلوات بر پيامبر ٦ از كمال نماز است؛ چرا كه هر كس روزه بدارد، امّا زكات نپردازد، اگر به عمد ترك كرده باشد، براى او روزه‌اى نيست، و نيز كسى كه صلوات بر پيامبر ٦ را ترك كند، نمازى براى او نيست. خداى متعال، پيش از نماز، زكات را گفته است؛ فرموده است: «رستگار شد كسى كه زكات داد^ و نام پروردگارش را ياد كرد، و نماز خواند».

٨٣٧. پيامبر خدا ٦: روزه بنده همواره بين آسمان و زمين آويخته است، تا آن كه زكات فطره‌اش را بپردازد.