ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٤٣ - ١/ ١ فضايل شب قدر

سايه آن راه بپيمايد، به پايانش نمى‌رسد، و براى هر ركعت، خانه‌اى از دُرّ و ياقوت و زبرجد و لؤلؤ قرار مى‌دهد و براى هر آيه، تاجى از تاج‌هاى بهشتى قرار مى‌دهد.

٦١٣. ثواب الأعمال (به نقل از حُمران): از امام باقر ٧ درباره سخن خداوند: «همانا ما آن را در شبى خجسته نازل كرديم» پرسيدم.

فرمود: «آرى. آن، شب قدر است و آن، در هر سال در ماه رمضان و در دهه آخر است. قرآن، جز در شب قدر، نازل نشده است.

خداوند فرموده است: «در آن شب، هر كار حكمت‌آميزى فيصله داده مى‌شود». در آن شب، هر چيز نيك و بدى كه در آن سال تا سال آينده خواهد شد و هر طاعت يا معصيتى، يا هر نوزاد يا اجَل يا روزى‌اى، مقدّر مى‌شود. پس، آنچه در آن شب، مقدّر و حتمى شود، قطعى است و مشيّت خدا در همان است».

به امام ٧ گفتم: مقصود از: «شب قدر، بهتر از هزار ماه است» چيست؟

فرمود: «در آن شب، كار شايسته (مثل: نماز و زكات و خوبى‌هاى گوناگون) بهتر از كار در هزار ماهى است كه شب قدر در آنها نباشد و اگر چنين نبود كه خداوند، بر پاداش مؤمنان مى‌افزايد، به آن نمى‌رسيدند؛ ليكن خداوند بر حسنات آنان مى‌افزايد».

٦١٤. امام صادق ٧ (در پاسخ: «چگونه شب قدر، بهتر از هزار ماه است؟»): عمل در آن شب، بهتر از عمل در هزار ماهى است كه شب قدر در آنها نباشد.

٦١٥. تهذيب الأحكام (به نقل از سَماعه): به من فرمود: «در شب بيست و يكم و