ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٢٥ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت
روايت شده، مىگويى كه ايشان فرمود: «اين، دعاى عافيت (آسايش)[١] است:
اى خداوند، اى عهدهدار عافيت، اى عافيتبخش، اى روزىكننده عافيت و نعمتبخش با عافيت و احسانكننده با عافيت بر من و بر همه آفريدگانت! اى بخشنده دنيا و آخرت و مهربان هر دو سراى! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و براى ما گشايش و راه خروجى به سرعت فراهم آر و عافيت و دوام عافيت را در دنيا و آخرت، روزىِ ما كن، اى مهربانترينِ مهربانان!».
[٨٧ و ٨٨] سپس دو ركعت نماز مىخوانى و مىگويى:[٢]
«خداوندا! تو را به آن رحمتت مىخوانم كه همه چيز را فرا گرفته و به آن قدرتت مىخوانم كه همه چيز را مغلوب خود ساخته و به آن عظمتت مىخوانم كه بر همه چيز، غالب گشته و به آن نيرويت مىخوانم كه چيزى جلودارِ آن نيست و به آن عظمتت كه هر چيز را در برگرفته و به آن دانشت كه بر هر چيز، احاطه دارد و به ذات پايدار تو پس از فناى هر چيز و [نيز] به فروغ ذاتت كه هر چيز براى او تابان گشته است. اى نور، اى نور! اى نخستِ نخستها و اى پايانِ پايانها! اى خداوند، اى بخشنده! اى خداوند، اى مهربان!
اى خداوند! از گناهانى به تو پناه مىبرم كه عذابآورند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه پشيمانى آفرينند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه بهرهها را باز مىدارند.[٣] از گناهانى به تو پناه مىبرم كه پردهها را مىدرند.[٤] از گناهانى به تو پناه مىبرم كه جلوى قضا را مىگيرند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه بلا فرود مىآورند.
از گناهانى به تو پناه مىبرم كه دشمنان را چيره مىسازند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه مانع اجابت دعا مىشوند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه نابودى را شتاب مىبخشند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه اميد را مىبُرند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه بدبختى مىآورند. از گناهانى به تو پناه مىبرم كه
[١] عافيت، به معناى« سلامت جسم و روح» و« آسايش مادّى و معنوى» است.
[٢] در آغاز دعاى بعدى خواهد آمد كه اين دعا از ائمّه : روايت شده است.
[٣] گناهانى كه جلوى بهرهها( سهمها) را مىگيرند، عبارتاند از: اظهار تنگدستى، خوابيدن بدون خواندن نماز عشا و صبح، كوچك شمردن نعمتها، شكايت كردن از معبود( ر. ك: مجمع البحرين: ٣/ ١٤٨٠).
[٤] مقصود از دريدن پردهها: يا برداشتن حفاظت الهى از گناهان است، يا برداشتن پردهاى كه او را از فرشتگان و جِن و انس پوشانده است( ر. ك: مرآة العقول: ١٦/ ٢٢١). گناهانى كه پردهها را مىدرند، به فرموده امام صادق ٧، عبارتاند از: ميخوارى، قماربازى، شوخىها و بازىهايى كه مردم را مىخنداند( دلقكبازى)، ذكر عيب مردم، همنشينى با رياكاران( ر. ك: مجمع البحرين: ٢/ ١٢٢٦).