ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٢٣ - ج دعاهاى هشتاد ركعت، تكميل صد ركعت

نيست؛ تو كه پيش از هر چيز، نخستينى و پس از هر چيز، واپسينى. اينك، منم در برابرت؛ اختيارم به دست توست. مرا بيامرز، كه جز تو، گناهان بزرگ را نمى‌بخشايد. پس، مرا بيامرز كه من خود بر گناهان خويش اعتراف دارم و جز تو گناه بزرگ را دفع نمى‌كند».

سپس سرت را از سجده بردار و چون ايستادى، هر چه دوست داشتى، دعا كن.

[٨١ و ٨٢] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه را از امام صادق ٧ روايت شده است، مى‌گويى:

«خداوندا! در هر گرفتارى، تو تكيه‌گاه منى و در هر سختى، تو اميد منى و در هر چه بر من فرود مى‌آيد، تو تكيه‌گاه و پشتوانه منى. چه بسيار گرفتارى‌اى كه دل از تحمّلش ناتوان مى‌شود و چاره در آن اندك مى‌گردد و نزديك، از يارى دست مى‌شويد و دشمن، شماتت مى‌كند و كارها با آنها مرا درمانده مى‌كنند، كه آن را پيش تو آوردم و شِكوه به درگاه تو كردم و با شوق به تو از ديگران روى گرداندم و تو براى من گشايش و غم‌زدايى و كفايت كردى. پس، تو سرپرست هر نعمت و صاحب هر نياز و نهايت هر اشتياقى. تو را ستايش فراوان، و تو را نعمتِ و احسان افزون است».

[٨٣ و ٨٤] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه را از امام صادق ٧ روايت شده، مى‌خوانى كه ايشان به خواندن اين دعا دستور مى‌داد:

«خداوندا! در شب و روز، آنچه را مى‌خواهى، فرود مى‌آورى. پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و بركات و آمرزش و روزىِ گسترده خود را بر من و برادرانم و خانواده و همسايگانم فرو فرست و هزينه‌هاى ما را كفايت كن!

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و ما را از آنجا كه گمان مى‌بريم و از آنجا كه گمان نمى‌بريم، روزى بده و ما را از آنچه [خود را] نگاه مى‌داريم و از آنچه نگاه نمى‌داريم، حفظ كن!

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و ما را در پناه و امان خويش قرار بده! پناه تو، استوار، و ستايش تو، والاست و معبودى جز تو نيست».

[٨٥ و ٨٦] سپس دو ركعت نماز مى‌خوانى و آنچه را از امام رضا ٧‌