ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣٤ - سخنى در فضيلت نوافل ماه رمضان و تشويق بر آنها

مخلصان باشى.[١]

و نيز گفته است:

و بدان كه اين هزار ركعت، غير از نافله‌هايى است كه در ساير ماه‌ها به صورت نوافل شبانه‌روزى به جا مى‌آورى؛ چرا كه اين هزار ركعت، به خاطر عظمت احترام ماه رمضان، افزون بر آنهاست. نه آنها را به خاطر اين هزار ركعت واگذار و نه اين هزار ركعت را به خاطر آنها ترك كن. هر دو را به جا بياور و از خداوند، يارى و توفيق بر انجام دادن آنها بطلب.

درباره امام صادق ٧ روايت است كه چون از شرح اين نماز براى مفضّل بن عمر جُعْفى فراغت يافت، فرمود: «اى مفضّل! اين، فضل خداست كه به هر كس بخواهد، مى‌دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است»[٢].[٣]

عالم ربّانى مرحوم ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى گويد:

براى سالك، سزاوار است كه در حال خويش نيك بينديشد و درباره حالت نشاط و بى‌حالى خود و گرفتارى و آسودگى و قوّت و ضعف خويش نسبت به انجام دادن نوافل و مستحبّات، تأمّل كند و پس از مراعات حال خويش، آنچه را بافضيلت‌تر است، انتخاب نمايد.

از جمله آنها چيزى است كه در روايات بسيار، به صورت نافله هزار ركعت، در اين ماه، افزون بر نوافل ديگر آمده است. اگر انجام دادن آنها را بهتر ببيند، پس اين توفيق، گوارايش باد؛ ليكن دعاهاى وارد

[١] المقنعة: ١٦٥.

[٢] ر. ك: ص ٦٥١، ذيل حديث ٥٩٧.

[٣] المقنعة: ١٧٠.