آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٦ - تفسير
و دور نيست كه اين پديده بخارى گاهى سبب راندن شيطانى شود كه نزد فلك رود تا گوش گيرد، و روايت اينكه آن پس از تولد پيغمبر ٦ رخ داده اگر درست باشد شايد مقصود كثرت وقوع آنست، يا اينكه از آن وقت وسيله راندن شده است و اختلاف است كه هدف آن آزار بيند و برگردد يا بسوزد ولى بسا كه خطا كند و بشيطان نرسد، مانند موج براى كشتى سوار، و از اين رو بكلى دست از خبر دزدى بر ندارند.
گفته نشود شيطان از آتش است و نسوزد، زيرا او از آتش صرف نيست مانند آدمى كه از خاك صرف نيست، با آنكه آتش تند آتش سست را نابود سازد (ثاقب) يعنى با پرتوش هوا را بشكافد.
أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً رازى در (ج ٧ ص ٢٣٩) تفسيرش گفته: آن آب بارانست، و گفتهاند هر چه آب در زمين است از آسمانست و خدا آن را بيك موضعى ميفرستد و پخش ميكند «و آن را در چشمههاى زمين روان ميكند» كه رگهاى جسم زمينند «سپس بدان زرعى با رنگ گوناگون بر مىآورد» سبز، سرخ، زرد و سفيد و جز آن، يا بانواع مختلف از گندم و جو و كنجد ...
مِنَ السَّماءِ رِزْقاً يعنى اسباب روزى چون باران «يُنَزِّلُ الْغَيْثَ» بيضاوى در (ج ٢ ص ٣٩٩) تفسيرش گفته: يعنى بارانى كه از قحطى بفرياد آنها رسد و مقصود باران نافع است ...
وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً طبرسى- ره- در (ج ٩ ص ١٥٢) مجمع گفته: از ابن كواء روايت است كه پرسيد از امير المؤمنين ٧ و او بر منبر خطبه ميخواند كه «الذَّارِياتِ ذَرْواً» چيست؟ فرمود: بادها، گفت: «فَالْحامِلاتِ وِقْراً»؟ فرمود: ابر گفت: فَالْجارِياتِ يُسْراً؟ فرمود: كشتيها، گفت: «فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً» فرمود: فرشتهها.
و از ابن عباس و مجاهد هم روايت شده، ذاريات بادها است كه خاك و خاشاك را مىپاشاند، حاملات ابر كه آب را از جايى بجائى حمل كنند و بدان سنگين