آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٧١ - روز بيست و پنجم ماه

خود كشته يا غرق شود.

روز بيست و پنجم [ماه‌]

: ١٦٦- عدد: از امام صادق ٧: نحس است و مذموم مصر در آن نه آفت گرفت، حاجت مخواه و خود را نگهدار، كه خدا در آن فرعون را بآياتى كه بلاى سخت بودند بزد، گمشده‌اش برگردد، سوگند مخور براست يا دروغ روز بديست، مسافرش سود نبرد، بيمارش در رنج است، اگر بهوش نيايد پرهيز از او بايد.

١٦٧- در روايت ديگر، بيمارش بسا به نشود بمرگ نزديكتر است، رها نشود، نوزادش شاهى است روزيمند و آبرومند، باو علّت سختى رسد كه از آن برهد.

١٦٨- در روايت ديگر: نوزادش فقيه و دانشمند شود.

١٦٩- در روايت ديگر: روزيست خوب براى فروش و خريد، بناء و زراعت، قضاى حوائج را شايد، نوزادش دروغگو، سخن چين و بى‌خير است.

١٧٠- از على ٧ در آن بخدا پناه بريد.

فرس گويند: سنگين است و بد و نخواستنى، مصريان در آن هفت نوع بلاء ديدند، نحس است در آن بعبادت و نماز و كار خير پرداز.

سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفت: ارد روز نام فرشته گماشته بر پريان و ديوان است.

١٧١- دروع: از امام صادق ٧: روز نحس بدى است، خود را باش و حاجت مخواه كه پر بلاء است، خدا مصريان را با فرعون در آن بآيات خود گرفت بيمارش در رنج است، نوزادش مبارك روزيمند و نجيب، علّت سختى بيند و از آن برهد.

سلمان- رضي الله عنه- روز اردش گفته و آن را نحس شمرده، خدا در آن مصريان را بآيات زد، در آن بدعاء و نماز و كار خير پرداز.

١٧٢- در روايت ديگر از امام ٧: نحس بد، مصريان ببلاء گرفتار شدند تا توانى از آن بپرهيز بيمارش بهوش نيايد.