آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٦ - تكملهايست در مورد حقيقت و صفات فرشتهها

درمانده شد، فرياد زند: كمك كنيد اى بندگان خدا.

اما اوصاف ملائكه از چند وجه است.

١- رسولان خدايند «سازنده است فرشته‌ها را رسولان، ١- الفاطر» و قول او «خدا برگزيند از فرشته‌ها رسولان، ٧٥- الحج».

٢- قربى از شرافت بخدا دارند و همانست مقصود از قول خدا «و آنان كه نزد اويند تكبّر نورزند، ١٩- الأنبياء» و قول خدا «بلكه بنده‌هائى ارجمندند ٢٦- الأنبياء».

٣- وصف فرمان‌برى آنها از چند راه.

يكم: حكايت خدا از آنان «ما تسبيح خوانيم بسپاست و تقديس كنيم برايت ٣٠- البقره» و اينكه گفته‌اند «و راستى كه ما در صف باشيم، و راستى كه تسبيح‌كننده‌ايم، ٦٦٥- ١٦٦- الصافات» و خدا آنها را در اين دروغگو نشمرده.

دوم: پيشتازى آنها بانجام فرمان خدا كه فرموده «بيدرنگ فرشته‌ها همه سجده كردند ٣٧- ص».

سوم: كارى جز بفرمان و غدقن او نكنند كه فرمود «در گفته بر او پيشى نگيرند و بفرمان او كار كنند، ٢٧- الأنبياء».

چهارم: وصف نيروى آنها از چند راه.

يكم: اينكه حامل عرشند و هشت از آنها عرش را بردارند با اينكه كرسى در آنست و از عرش كوچكتر است و خود بزرگتر از هفت آسمانست چون خدا فرمايد «فرا دارد كرسيش آسمانها و زمين را، ٢٥٥- البقرة».

دوم: اينكه بلندى عرش تا آنجا است كه وهم بدان نرسد و دليلش قول خدا تعالى است «برآيند فرشته‌ها و روح بسوى او در روزى كه ٥٠ هزار سال است» و آنان نيروئى دارند كه در يك لحظه از آن فرودآيند.

سوم: قول خدا «و دميده شود در صور تا آخر آيه، ٥١- يس» و نيروى صاحب صور تا آنجا است كه بيك دميدن هر آنچه در آسمانها و زمين است بيجان‌