آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٨ - آيات قرآن مجيد

١٧- الصافات (١٠) جز آنكه نهانى برگيرد و بدنبالش آمده شهابى سوراخ كن.

١٨- الزمر (٢١) نبينى خدا از آسمان فرود آورد آبى و روانش كرد در چشمه‌هاى زمين سپس برآورد بدان زراعتى چند رنگ، سپس برجهيد تا ديدى آن را زرد شده و آنگه هيزمش كند راستى در آن ياديست براى خرد داران.

١٩- المؤمن (١٣) او است كه نمايد بشما آياتش را و فرو فرستد از آسمان روزى.

٢٠- الشورى (٢٨) او است كه فرو آرد باران پس از آنكه نوميد شديد و پراكند رحمتش را و او است ولىّ و حميد.

٢١- الزخرف (١١) و آنكه فرو آورد از آسمان آب باندازه و زنده كرديم بدان شهرى مرده را چنين برآئيد.

٢٢- الجاثيه (٥) و اختلاف شب و روز و آنچه فرو فرستد از آسمان از روزى و زنده كند زمين را بدان پس از آنكه مرده و گردش بادها نشانه‌ها است براى مردمى كه تعقل كنند.

٢٣- ق (٩- ١١) و فرو آورديم از آسمان آبى مبارك و رويانديم بدان باغها و دانه درو شده و نخلهاى بلند كه گل بر هم چيده دارند* روزى براى بنده‌ها و زنده كرديم بدان شهرى مرده را چنين است برآمدن از گور.

٢٤- الذاريات (١- ٤) سوگند به پراكننده‌ها، روانه‌ها بآسانى، پس بخش كن كارها.

٢٥- القمر (١١) گشوديم درهاى آسمان را ببارانى سيل آسا.

٢٦- الواقعه (٦٨- ٧٠) آيا بنگريد آبى كه نوشيد آيا شما آن را از ابر فرو آريد يا ما فرو آورنده‌ايم* اگر خواهيم آن را تلخ سازيم آيا نبايد كه شكر كنيد؟ ٢٧- الجن (٨- ١٦) و ما سائيديم آسمان را و يافتيم پر شده از پاسبانهاى‌