آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٦ - روايات

تفسير على بن ابراهيم (٦٠٣): بسندش از حارث اعور از او ٧ مانند آن.

بيان: «بر درختى است» بسا كه آن هم نوعى أبر است، يا كنايه است از اينكه از دريا و نزديك آن برخيزد، و گفته‌اند «على شجر» يعنى أبر چند نوع است يكى از آنها بر كثيب است كه نام موضعى است در كناره درياى يمن كه از آنجا أبر بمكه آيد.

در نهايه است كه در حديث علي است «برق مخاريق فرشته‌ها است» جمع مخراق است و آن پارچه‌ايست كه بهم تاب دهند و كودكان با آن بزنند يك ديگر را مقصود اينست كه ابزاريست كه فرشته‌ها با آن ابر را زجر كنند و برانند، و تفسير آن حديث ابن عباس است، برق تازيانه‌ايست از نور كه فرشته‌ها با آن أبر را برانند.

٢٧- نوادر راوندى: بسندى از علي ٧ كه: بارانى كه روزى جاندار از او است از دريائيست زير عرش و از اين رو رسول خدا ٦ با نخست باران بارانى ميشد و ميايستاد تا سر و ريشش تر ميشد، سپس ميفرمود اين آب بعرش قريب العهد است و چون خدا خواهد كه ببارد آن را از آن آسمان بآسمان فرو آرد تا بزمين رسد و گفته شده كه، مزن، همان دريا است، از ساق عرش خدا بادى وزد كه أبر را بارانزا كند و آنگه از مزن آب فرو ريزد و با هر قطره فرشته‌ايست تا بزمين رسد در جاى خود.

٢٨- در مجالس الشيخ: بسندش از امام ششم ٧ كه: برق نجهد هرگز در شب تاريك يا روز روشن جز اينكه بارنده است.

در كافى (٢١٨ روضه) مانندش را آورده.

بيان: با هر برقى بارانى هست گرچه در آنجا كه درخشيده نبارد.

٢٩- دعوات راوندى: چنين بود أمير المؤمنين ٧ كه چون باران بدو ميرسيد ببالاى پيشانى ميماليد و ميفرمود: بركتى است از آسمان كه دست نخورده‌