آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩ - باب شانزدهم در آنچه براى خصوص روز جمعه آمده

٤- و از همان: بسندش از على ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود: باهل خود در هر جمعه چيزى از ميوه و گوشت هديه دهيد تا بروز جمعه شاد شوند، و چون پيغمبر ٦ در تابستان بستر از خانه بيرون ميبرد روز پنجشنبه بود و چون از سرماى زمستان بخانه برميگشت در روز جمعه بود، و در روايتى است كه برون شدن و درون آمدنش هر دو در روز جمعه بود (٣٠ خصال).

٥- و از همان (٣١- ٣٢): بسندش از امام ششم ٧ در باره كسى كه خواهد كار خوبى كند چون صدقه و روزه و مانندش خوبست در روز جمعه باشد كه كار روز جمعه دو برابر ثواب دارد.

٦- و از همان (٣٢): بسندش از امام ششم ٧ كه: سفر و تلاش در كارها بامداد جمعه بد است براى خاطر نماز جمعه و اما پس از نماز روا است و مايه بركت است.

٧- و از همان (٣١): بسندش تا رسول خدا ٦ كه هر كه روز جمعه ناخن گيرد خدا درد انگشتانش ببرد و درمان در آنها درآورد، و روايت شده كه ديوانگى و خوره و پيسى باو نرسند.

٨- و از همان (٣١): بسندش از سكن خزّاز كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود: خدا حق دارد بر هر مكلّفى در هر جمعه كه موى سبيل بچيند و ناخن بگيرد و عطر بزند.

٩- در محاسن (٣٤٧): بسندش از امام ششم ٧ كه سفر در شب جمعه باكى ندارد.

١٠- در خصال (١٧١): بسندش تا امير المؤمنين ٧ كه در جمعه ساعتى است حجامت نكند در آن كسى جز كه بميرد.

بيان: بارها تجربه شده كه در حجامت روز جمعه خون بند نيامده تا مرگ رسيده و حجامت أئمه در آن با اين منافات ندارد زيرا آنها آن ساعت را ميدانستند يا اينكه نخواندن آية الكرسى باعث آنست، و آنچه صدوق- ره- گفته كه فرق‌