آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٩١ - باب بيست و دوم نوروز و تشخيص آن، سعد و نحس روزهاى ماه فرس و روم و برخى نوادر

٩- سعد است و حاجت بخواه كه برآورده شود.

١٠- سعد است چون ديروزش.

١١- مسافرش بهره برد گريخته از سلطانش دستگير شود نوزادش خوب و روزيمند باشد.

١٢- براى حاجت خواستن و سفر و هر چه خواهى نيك است.

١٣- نحس است و بد از ديدار سلطان و جز او بپرهيز و تير ميانداز كه شوم است.

١٤- هر حاجت را شايد نوزادش تا آخر عمر توانگر است.

١٥- نحس است، مسافرش هلاك است و بد بيند نوزادش ناچار ديوانه است.

١٦- براى هر كارى شايد.

١٧- براى هر كارى شايد.

١٨- هر كارى را شايد و سفر را كه حاجت در آن برآيد.

١٩- چون ديروز است.

٢٠- مانند آنست.

٢١- نحس است، براى خون گرفتن است، سلطان را مبين از خانه‌ات بيرون ميا، حاجت مخواه.

٢٢- چون ديروزش است.

٢٣- چون روز گذشته.

٢٤- نحس مستمر شوم است نوزادش كشته شود.

٢٥- نحس است و آغاز كارى را نشايد.

٢٦- نيك است خدا در آن براى موسى دريا را شكافته تزويج مكن كه جدائى آيد چون شكاف دريا.

٢٧- تزويج و قضاى حاجت را شايد روز سعديست هر چه خواهى بطلب.