آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٩٠ - باب بيست و دوم نوروز و تشخيص آن، سعد و نحس روزهاى ماه فرس و روم و برخى نوادر
٢٦- «اشتاد» فرشته گماشته بآدمى موسى از دريا گذشت از نقل مكان سفر عمارت فصد و تزويج حذر بايد.
٢٧- «آسمان» فرشته گماشته بسماوات مبارك است از فصد و شكار و نكاح و دام خريدن پرهيز شود.
٢٨- «رامياد» فرشته گماشته بزمينها از فصد و حمام حذر بايد.
٢٩- «مار اسفندار» نام ميكائيل سفر طلب علم نو پوشيدن و بريدن جامه و خريد دام را نشايد.
٣٠- «انيران» فرشته گماشته بروزها زادگاه اسماعيل از هر كار بد حذر بايد و هر كار خير را شايد در نسخهاى فرشته گماشته بجنگ است از كارهاى بد حذر بايد و كار خير را شايد (در ترجمه اين روايت از منجّمان بيان كارهاى مجاز در هر روزى ترجمه نشد و بترجمه همان كارهائى كه نشايد اكتفا شد چون در اختيارات گذشته مفصل بيان شده بودند).
٥- در روايت ديگر بسندى از امام صادق ٧ اختيارات هر روز ماه باين شرح است.
١- روز آفرينش آدم ٧ نيك است و مناظره با امراء را شايد.
٢- تزويج سفر فروش و خريد و شروع در هر كار را شايد.
٣- نحس است نزد سلطان مرو حاجت مخواه فروش و خريد مكن.
٤- زادگاه قابيل پسر آدم تزويج و هر كار را شايد جز سفر كه لخت شود چنانچه آدم و حواء لخت شدند.
٥- ملعون نحس قابيل هابيل را كشته و بخاندانش نفرين كرده.
٦- تزويج سفر حجامت ديدار سلطان را براى هر حاجت شايد.
٧- مناظره خصومت طلب حاجت ديدار قاضيان و جز آنان سفر آغاز هر كار را شايد.
٨- چون روز گذشته است جز كه سفر را نشايد.