آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧ - روز بيست و دوم ماه

١٣٥- در روايت ديگر: نوزادش خوبست.

فرس گويند: روز خوبيست.

١٣٦- در روايت ديگر: خون گرفتن را شايد، حاجت خواستن را نشايد از آزار در آن بپرهيز.

١٣٧- در روايت ديگر: همه كار در آن بد است، فصد و حجامت و برخورد با لشكرها، افسرها و سياستمدارها را نشايد، سلمان فارسى- رضي الله عنه- رام روزش گفته.

١٣٨- دروع: از امام صادق ٧، نحس و پست است، حاجت در آن مخواه از سلطان بپرهيز، مسافرش در خطر است، نوزادش مستمند و محتاج.

سلمان- رضي الله عنه- گفته: روز ماه نام فرشته گماشته بر شاديست، تنها خون گرفتن را شايد.

١٣٩- در روايت ديگر: روز نحس است، روز خون گرفتن، حاجت در آن مخواه.

١٤٠- در مكارم: از امام ٧ روز نحس مستمر است.

١٤١- در زوائد: از امام ٧، روز نحس و بد در آن آدم از درخت خورد و از خدا نافرمانى كرد، از آن حذر كن، حاجت مخواه، نزد شاه مرو، كارى مكن، شريك كس مشو، در خانه‌ات بنشين! از شرّش بخدا پناه بر، نوزادش تنگ روزى، بد زندگى است، بيمارش در خطر است.

١٤٢- در روايت ديگر از سلطان و سفر پرهيز بايد.

روز بيست و دوم [ماه‌]

، ١٤٣- عدد: امام صادق ٧ فرمود: پسنديده و خوش است، بدى ندارد، هر حاجت و خريد و فروش و شكار و سفر را شايد، مسافرش با سود و سلامت بخانه برگردد صدقه‌اش مقبول، و هر كه نزد سلطان رود حاجت روا شود، در نسخه ديگر، هر كه قصد سلطان كند ترسناك گردد.

١٤٤- در روايت ديگر: سبك، براى هر چه خوب، خوابش درست است‌