آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٥١ - روايات

كه ٦٠٠ بال داشت، در ساقش درّ بود چون قطره‌هاى شبنم سبزى، ميان آسمان و زمين را پر كرده بود فرمود: چون ميكائيل را فرمان فرود دهد بدنيا يك پا در آسمان هفتم نهد و پاى ديگر بر زمين هفتم.

و خدا را فرشته‌ها است نيمى از تگرگ و نيمى از آتش، گويند: اى الفت بخش تگرگ و آتش، دل ما را بفرمانت ثابت دار، فرمود: خدا را فرشته‌ايست ميان پره گوشش تا چشمش ٥٠٠ سال پرش پرنده است، فرمود: فرشته‌ها نخورند ننوشند و نكاح نكنند، بهمان نسيم عرش زنده باشند، خدا را فرشته‌ها است در ركوع تا روز قيامت، فرشته‌ها در سجود تا روز قيامت.

سپس امام ششم ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرموده: چيزى از فرشته خدا بيشتر نيافريده، و راستى كه البته هر روز و هر شب ٧٠ هزار فرشته فروآيند و بر كعبه طواف كنند و سپس نزد رسول خدا ٦ آيند و پس از آن نزد امير مؤمنان و سلام دهند و بر سر قبر حسين ٧ آيند تا سحر و آنگه از نردبانى بآسمان روند و هرگز برنگردند.

٥- ابو جعفر ٧ فرمود: خدا اسرافيل، جبرائيل و ميكائيل را از يك تسبيح آفريده و گوش و ديده و خرد و سرعت فهم بدانها داده.

٦- و از همان: كه على ٧ در خلق فرشته‌ها فرمود: آنان را آفريدى و در آسمانهايت جا دادى، نه سستى دارند، نه غفلت، نه گناه، از همه بتو داناترند، و از تو ترسانتر، بتو نزديكترند، و از تو فرمانبرتر، نه خواب دارند، و نه از هوش روند و نه تنشان سست شود، نه پشت پدر بودند، و نه رحم مادر ديدند، و نه از نطفه آفريده‌اند، يكباره آنها را آفريدى، و در آسمانهايت جا دادى، و در پناهت ارجمند داشتى و امين وحى خود ساختى، از هر آفتشان دور داشتى، و از هر بلا بركنار نمودى، و از هر گناه پاك، اگر نيرو بخشى تو نبود نيرو نداشتند، و اگر پايدار كردنت نبود پايدار نبودند، و اگر لطف تو نبود فرمانبردار نشدند، اگر تو نبودى نبودند.