خداوندا! پس بگردان مرا از كسانى كه يارى كنند آقاى خود را يا آقا او را يارى كند يا- تو او را يارى كنى بنا بر نسخه «تا»- و بگردان مرا از كسانى كه انتقام‌كشى به او از دشمنان او يا او انتقام كشد مولاى من به او از دشمنان خود و منّت نه بر من كه نصرت‌دهى مرا از جهت دين خود در دنيا و آخرت يا انعام كن بر من به سبب يارى كه دين تو را كرده‌ام در دنيا و عقبى يا توفيق ده مرا كه يارى كنم دين ترا در دنيا و در رجعت.

خداوندا! زندگانى مى‌كنم بر نحوى كه زندگى كرد به آن نحو حضرت امير المؤمنين (ع) مى‌ميرم به آن نحوى كه آن حضرت از دنيا رفت.

پس چون خواهى كه وداع كنى آن حضرت را بگو كه:

سلام خدا و رحمت او و بركات او بر تو باد! اى مولاى من! ترا به خدا مى‌سپارم و از خدا مى‌طلبم رعايت حال دنياى ترا و سلام بر تو مى‌فرستم. ايمان آورده‌ايم به خدا و به رسولان او و به آنچه آورده‌اند رسولان تو از كتابها و به آنچه راهنمائى به آن كرده‌اند از اصول دين؛ پس خداوندا! بنويس ما را با گواهان؛ گواهى مى‌دهم بعد از مرگ به آنچه گواهى بدان مى‌دادم در حالت حيات؛ گواهى مى‌دهم كه شما امامان منيد هر يك بعد از ديگرى، و گواهى مى‌دهم كه هر كه شما را شهيد كرده است يا با شما حرب كرده است، همه كافرند، و كسى كه رد كند سخن شما را جاى او در درك اسفل جهنم است، و گواهى مى‌دهم كه هر كه با شما حرب كرده است يا كند، آنها دشمنان مااند و ما از ايشان بيزاريم و ايشان لشكر شيطانند.

خداوندا! بدرستى كه من سؤال مى‌كنم از تو بعد از صلاة و سلام كه صلوات بر محمّد و آل او فرستى- و نام هر يك را ببر.

و خداوندا! مگردان اين زيارت را مرتبه آخر زيارتم؛ پس اگر اين زيارت آخرم باشد پس محشور ساز مرا با امامانى كه ايشان را نام بردم. خداوندا! ثابت دار دلهاى ما را به طاعت و خيرخواهى اين دين مبين با ائمّه معصومين و بر محبّت ايشان و بر آنكه نيكو اعانت كنم ايشان را و گردن نهم فرمان ايشان را.

و منقولست به سند معتبر از مفضّل بن عمر كه حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند