احوال آن ميّت، و اولايند به دانستن از دوران و بيگانگان، خصوصا هر گاه اهل بيت ميّت، اهل بيت رسالت ٦ باشند، و ايشان جمعى‌اند كه شرف و جلالت ايشان بلندپايه است، و بيت الحرام عزّت و بزرگوارى ايشان سر بر اوج رفعت كشيده، و اساس عالى بناى قدر و منزلت ايشان بسى محكم و استوار است و ايشانند قرين كتاب حق- سبحانه و تعالى- كه هرگز از ايشان مفارقت نمى‌كند به گفته رسول خدا ٦ كه عامّه و خاصّه روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرموده كه‌

إنّى تارك فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض‌

- يعنى من مى‌روم و در ميان شما مى‌گذارم دو چيز عظيم را، كتاب خدا و عترت من، اهل بيت من، و اين دو تا از يك ديگر جدا نخواهند شد تا بر من وارد شوند در حوض كوثر- و اين حديث صريح است در آنكه حق هرگز از ايشان مفارقت نمى‌كند و آنچه خلاف ايشان است باطل است.

و ابو عمرو زاهد در كتاب يواقيت از تغلب نقل كرده است در معنى «ثقلين» كه چرا كتاب و اهل بيت را «ثقلين» ناميده آن حضرت، زيرا كه تمسّك به ايشان نمودن و متابعت ايشان كردن بر مردمان ثقيل است.

و درين شكّى نيست كه عترت آن حضرت و شيعه آن حضرت متّفق‌اند در اينكه موضع قبر آن حضرت همين مكان معروف است و هيچ شك درين امر ندارند و اثرى چند در اين مكان مخصوص مشاهده مى‌كنند از كرامات و معجزات و علامات كه دلالت بر صدق ايشان مى‌كند و اين كرامات به منزله حجّتى است بر ردّ قول منكرين كه غرض ايشان تعطيل احكام الهيست و وسوسه در نفوس خلايق و از همه چيز عجيب‌تر آنست كه اگر كسى بر سر قبر مجهولى بايستد و بگويد: اين قبر پدر من است، رجوع به قول او مى‌كنند بى‌شك و ريبى، و اهل بيت معصوم آن حضرت- صلوات اللَّه عليهم- مى‌فرمايند كه اين قبر پدر ماست، و از ايشان قبول نمى‌كنند و بيگانگان دوران دشمن را در اين باب اعلم مى‌دانند؛ و اين قولى است در نهايت غرابت؛ و اگر دوران محلّ قبر آن حضرت را ندانند بعيد نيست و محلّ ملامت نخواهند بود؛ زيرا كه از ايشان مستور كردند و اجانب را بر اين امر مطّلع نساختند و علم ايشان احاطه به اين امر نكرد؛ و اگر ايشان دعوى علم‌