فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٥ - پىنوشتهاى پيشگفتار
پىنوشتهاى پيشگفتار
١) حديث شريف نبوى است. نگر: فضائل الخمسة، ج ٢، ص ١٣١.
٢) در اين باره، نمونه را، نگر: منهاج الكرامة، تحقيق: عبد الرّحيم مبارك، صص ١١٣- ١٧٥.
آن اندازه شيعه و سنّى در اين باره قلم زدهاند كه تنها برشمردن نام مآخذ اين بحث در عهده مجلّدات متعدّدى خواهد بود.
٣) نگر: كلام جاودانه، محمّد رضا حكيمى، بخش يكم.
٤) نگر: الذّريعة: ج ١٦، ص ١٦٠ ٥) نگر: همان، همان ج، ص ١٥٩.
از عبارات ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه و ديلمى در إرشاد القلوب و جمال الدّين أحمد بن عنبة در عمدة الطّالب پيداست كه بحث محلّ تربت مقدّس امير مؤمنان- عليه الصّلاة و السّلام- در آن روزگاران بحثى زنده بوده است كه اينان در باب رفع شبههها به تفصيل پرداختهاند (نگر: الغارات، ج ٢، صص ٨٨١- ٨٨٤) ٦) در نگارش اين نقد حال، از اين مآخذ بهرهور بودهام:
فرحة الغرى، منشورات الرّضى، قم، بىتا، صص ٣- ٧؛ و: فرحة الغرى، تحقيق: السّيّد تحسين آل شبيب الموسوى، مركز الغدير للدّراسات الإسلامية، چ ١: ١٤١٩ ه- ١٩٩٨ م.، صص ١٩- ٢٥؛ و: كتابخانه ابن طاوس، صص ١٩- ٣٩؛ و: دانشنامه قرآن و قرآنپژوهى، مقاله «ابن طاوس»؛ و: الذّريعة، ج ١٤، ص ٢٣٣ و ٢٣٤.
٧) نگر: الذّريعة، ج ١٦، ص ١٥٩.
٨) الوافى بالوفيات، ج ١٩، باعتناء رضوان السّيّد، شتوتكارت- بيروت، ١٤١٣ ه. ق./ ١٩٩٣ م.، ص ١٣؛ با اندكى اصلاح.