فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨٠ - تعليقات

در متن عربى ضبط اين سه نام به ترتيب چنين است: «محمّد بن على بن رحيم الشّيبانى»، «على بن رحيم»، «حسين بن رحيم»؛ نگر: ن، ص ١٤١؛ و: ق، ص ١٦٣.

بحار الأنوار (ج ٤٢، ص ٣١٥)، بجاى «رحيم»، «دحيم» دارد كه تا حدّى مؤيّد ضبط مرعشى مى‌تواند بود.

١٣٥/ ٩ دور قبر/ چنين است در اعظم. مرعشى: «در قبر».

١٣٥/ ١٤ ماها/ جمع بستن ضماير جمع، نادرست نيست، و در سخن نويسندگان و شاعران بزرگ قديم، نظير بيهقى و فرّخى سيستانى و مولوى، نمونه‌هائى دارد؛ از جمله مولوى همين «ماها» را به كار برده و گفته:

(نگر: غلط ننويسيم، ص ١٤٠ و ١٤١) در نثر علّامه مجلسى (ره) «شماها» نيز ديده مى‌شود (سنج: شناخت‌نامه علّامه مجلسى، ج ٢، ص ٢١).

١٣٥/ ٢٣ قشمر/ چنين است در اعظم و مرعشى؛ هم در اين فقره و هم فقره بعدى. ق (ص ١٦٥) و ن (ص ١٤٣): «قشتمر».

١٣٥/ ٢٣ ابن مابست/ در اين فقره و دو فقره بعد، چنين است در مرعشى (با حركتگذارى واضح). در اعظم هم هر سه مورد «ابن مابست» است ولى تنها يك بار و آن هم بر روى «ب» حركت (فتحه) گذاشته است.

ن (ص ١٤٣): «ابن ماتشت»؛ ق (ص ١٦٥): «ابن مايست»؛ مصحّح ق، ذيل «مايست»، نوشته است:

«في «ط» [يعنى همان ن در پژوهش ما] ماتشت و في «ق» [يعنى نسخه فرحة الغرى ى مورّخ ٩٤٧ كه در كار آن مصحّح مورد استفاده بوده‌] ماست و كلاهما تصحيف» (ص ١٦٥، پى‌نوشت).

١٣٥/ ٢٤ كلاهى/ چنين است در اعظم. مرعشى: «كلائى».