فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٥٨ - تعليقات

در مرعشى، «ت»، و در اعظم و ن (ص ٩٦)، «ن»، است.

ضمنا در مرعشى به جاى «و لا» (پيش از «ننساك» به ضبط خودش/ ضبط ما:

تنساك)، «فلا» دارد.

٨٥/ ١٨ غرفات، غرفاتنا/ در هر دو مورد در اعظم حرف «راء» مفتوح است ولى مرعشى و ن (ص ٩٦) مطابق ضبط ماست. گفتنى است كه هر دو قرائت، بنا بر كتب لغت، درست است؛ نگر: القاموس المحيط، ج ٣، ص ٢٦١.

٨٥/ ١٩ الهدى/ چنين است (با دال) هم در مرعشى و هم در ن (ص ٩١)؛ اعظم:

«الهوى».

٨٥/ ١٩ الكرامة/ مجرور است در اعظم و منصوب است در مرعشى.

٨٥/ ١٩ الحفظ/ مجرور است در اعظم و منصوب است در مرعشى.

٨٥/ ١٩ عمرنا/ چنين است (به سكون ميم) در مرعشى؛ در اعظم به ضمّ ميم است.

گفتنى است كه بنا بر كتب لغت، هر دو قرائت درست مى‌نمايد.

٨٥/ ١٩ البركة/ مجرور است در اعظم و منصوب است در مرعشى.

٨٥/ ٢٠ العون/ مجرور است در اعظم و منصوب است در مرعشى.

٨٥/ ٢٠ الثّبات/ مجرور است در اعظم و منصوب است در مرعشى.

٨٥/ ٢٠ طوّقتنا/ مرعشى: «وفّقتنا»؛ اعظم: «طوّفتنا». متن موافق است با ق (ص ٩٦) و ن (ص ٦٨).

٨٦/ ٢ گو/ اين واژه را علّامه مجلسى (ره) در ترجمه «حفيرة» (نگر: ق، ص ٩٧) آورده است.

در دستور الإخوان (ج ١، ص ٢٢٧) آمده است: «الحفيرة: گور كاويده؛ و: گو كاويده» (با