فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٩ - تعليقات
ذنابة (٤٩): مجراى نهر.
حكاية يليق ذكرها (٤٩): حكايتى مناسب اين مقام.
حرم (٤٩): زنان.
رهط (٤٩): قبيله.
دخل على الحجّاج (٤٩): بر حجّاج ... داخل شد.
كلمه بكلام (٤٩): با ... سخن گفت.
أغلظ له ... فى الجواب (٥٠): با او در جواب درشت سخن گفت.
يعتدّون بها (٥٠): به آن افتخار كنند.
نادينا (٥٠): مجالس ما.
ذكر (٥٠): پسر.
جارية (٥٠): دختر.
مخلى الرابطة (٤٦): مخلّى بالطّبع و بىمانع [در ق ضبط عربى، نادرست است].
اعفاء (٤٦): محو.
حدّثنا (٤٧): خبر داد مرا.
صاحب شرطة الحجاج (٤٧): سپهسالار لشكر حجّاج.
شيخا ابيض الرأس و اللحية (٤٧): ... پيرى ... كه موى سر و ريشش سفيد بود.
شيخا ابيض الرأس و اللحية (٤٧ و ٤٨): مرد پير موى سر و ريش سفيدى را.
كذبت (٤٨): دروغ مىگوئى.
نبش الميّت (٤٨): نبش قبر.
تتبّع (٤٨): تفحّص
ترجّح (٤٨): ترجيح مىيافت.
مما يلى أبواب كنده (٤٨): نزديك به ابواب كننده.
ان يظنون الا ظنا و مالهم به من علم (٤٨): ظنّ فاسدى چند كردهاند و هيچيك از روى علم و بصيرت نيست.