رسول كرده بودى-، و در همه اين عبادات يا در مجاهدات غرضت رضاى الهى بود و راغب بودى در وعده‌هاى الهى و به همين عنوان كه در جميع عمر بودى از دنيا رفتى با شهادت و شاهد امّت بودى و مشهود بودى كه خدا و رسول شهادت بر خوبى تو داده بودند پس حق- سبحانه و تعالى- ترا جزا دهد جزاى خير در آنچه در محافظت رسول و حفظ اسلام و اهل اسلام كوشيدى و سعيها نمودى به بهترين ثوابها، و لعنت كند حق- سبحانه و تعالى- آن كسى كه ترا شهيد كرد، و لعنت خدا بر آنها باد كه مخالفت تو كردند، و لعنت خدا بر آنها باد كه افترا بر تو بستند و بر تو ظلم كردند- و از جمله افتراها آنكه تو راضى بودى به خلافت ثلاثه با آنكه خود خلاف آن را روايت كرده‌اند از آن جمله بخارى در اخبار متفرّقه بسيار در صحيح خود روايت كرده است كه حضرت امير المؤمنين (ع) تا فاطمه زهرا زنده بود بيعت نكرد و همه صحابه با او اظهار دشمنى مى‌كردند و ليكن رعايت حضرت فاطمه مى‌كردند و بعد از شش ماه كه آن حضرت فوت شد مضطر شد و بيعت كرد كه مى‌دانست همه متّفق شده‌اند بر قتل او و خالد وليد را مقرّر كرده بودند كه آن حضرت را شهيد كند، و شش ماه موافق روايات مخالفان است، و موافق روايات اهل بيت- :- حضرت فاطمه بعد از حضرت رسول خدا به هفتاد و پنج روز به رتبه شهادت فايز شدند چنان كه احاديث صحيحه بر آن وارد شده است و به دست عمر بن الخطّاب و قنفذ شهيد شدند و آتش در خانه آن حضرت انداختند يا مى‌خواستند آتش بيندازند و به خانه آن حضرت ريختند و اوّل شمشير را برداشتند و رداى آن حضرت را در گردنش كرده مى‌كشيدند و به اين نحو با بنى هاشم همگى سر كردند و با سلمان و ابو ذر و مقداد نيز چنين كردند- و لعنت خدا بر كسى باد كه حق تو- كه امامت است- غصب كرد، و لعنت خدا بر كسانى باد كه شنيدند اين ظلم را و به آن راضى شدند؛ من بيزارم از ايشان همه؛ لعنت خدا بر امّتى باد كه مخالفت كردند ترا و بيعت نكردند با تو يا بيعت كردند و شكستند؛ و لعنت خدا بر امّتى باد كه انكار كردند بيعت ترا بعد از اقرار، و بر جمعى كه متّفق شدند بر مخالفت تو و بر جمعى كه ترا شهيد كردند- و شهادت آن حضرت در سقيفه بنى ساعده شد چنان كه در احاديث متواتره صحيحه وارد است كه هر