فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٩٢ - باب ششم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام جعفر صادق(ع) در بيان اين معنى وارد شده است از طرق اهل سنت و شيعه
و ترجمه اين دعا اينست: جميع محامد و ثناها مخصوص خداونديست كه مرا گرامى داشت به آنكه خود را به من شناسانيد و رسولش را و كسانى را كه واجب گردانيده است اطاعت ايشان را بر خلايق از روى رحمت و احسان او بر من، و انعام كرد بر من به آنكه مرا مؤمن گردانيد.
حمد خداوندى را سزاست كه مرا از شهر به شهر آورد و حيوانات از جهت مركوب من آفريد و مرا بر آن سوار گردانيد و راه دور را بر من نزديك گردانيد و مكروهات را از من دور گردانيد تا آنكه مرا در آورد در حرم برادر پيغمبرش ٦ و حمد خدا را كه به تندرستى داخل حرم آن حضرت- كه كوفه است- شدم- چنان كه منقولست كه كوفه حرم خدا و حرم رسول خدا و حرم امير المؤمنين است يا در اصل روضه داخل گردانيد و آن بمنزله حرم آن حضرت است يعنى به سبب آنكه آن حضرت در اينجا مدفون است حرمتش بر همه كس واجب است-؛ حمد خدائى را سزاست كه مرا از جمله زيارتكنندگان قبر وصىّ رسولش گردانيد؛ جميع ثناها مخصوص خداوندى است كه ما را هدايت نمود به معرفت ثواب زيارت آن حضرت يا به معرفت آن حضرت و ثواب زيارتش و اگر هدايت الهى نمىبود، ما هدايت نمىيافتيم به اين شرف؛ گواهى مىدهم كه خداوندى نيست بغير از واجب الوجود بالذّاتى كه در ذات و صفات يگانه است و او را شريكى در خداوندى و در ذات و صفات نيست، و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و رسول اوست و از جانب حق- سبحانه و تعالى- براستى بخلق آمده است، و گواهى مىدهم كه حضرت علىّ بن ابى طالب (ع) بنده خداست و برادر رسول اوست.
تا اينجا از روايت يونس است؛ و ترجمه دعاى من لا يحضر اينست:
خداوندا! بنده ذليل تو و زيارتكننده تو- چون زيارت دوستان خدا زيارت خدا است- تقرّب به تو مىجويد به سبب زيارت قبر برادر رسول تو و هر كه را زيارت كنند برو حقّى هست از جهت زايران او و تو بهترين كسانى كه به نزد او روند و كريمترين كسانى كه زيارت او كنند؛ پس سؤال مىكنم- اى خداوند و اى بخشاينده و اى مهربان و اى بخشنده و اى يگانه در ذات و صفات و اى محتاج اليه كلّ ممكنات و اى خداوندى كه