فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٥ - تعليقات

افرشوا لى فى الصّحراء (٩٠): جاى مرا در صحرا بيندازيد.

عند رأسى (٩٠): نزديك سر من.

رأيت انه قد نام (٩٠ و ٩١): گمان كردم كه آن حضرت در خوابند.

ما أحسنها! (٩١، دوبار): چه بسيار خوش‌آينده و نيكوست!؛ بسيار نيكوست!

إذا ذهبت (٩١): وقتى كه اينها برطرف مى‌شود.

خذ يسرة (٩١): به دست چپ ميل كن.

صلّيت (٩١): نماز كردم.

يزعمون (٩١): مى‌گويند.

يسرة عن الغرى (٩٢): به طرف چپ غرى.

يمنة عن الحيرة (٩٢): به طرف راست حيره.

توهّمت (٩٢): گمان كردم.

أصبت (٩٢): درست ديده‌اى.

غير مرّة (٩٢): مكرّر.

مكروب (٩٤): مكروب و غمناك.

نفّس اللّه عنه كربته و قضى حاجته (٩٤): حق- سبحانه و تعالى- غم او را ذيل مى‌گرداند و حوايج او را برمى‌آورد.

اقرن دابتك (٩٥): مركب را ببند.

دعاء خفيا (٩٥): دعاى مختصرى. [آيا نسخه علّامه (ره) «خفيفا» داشته است؟].

سورتين خفيفتين (٩٥): دو سوره كوچك.

علّمنى (٩٥): تعليم من كردند.

لكنى أعلم ... (٩٥): اينقدر مى‌دانم ...

سكة حديد (٩٧): پاره‌اى آهن نقش‌كرده.

سطيحة (٩٧): ظرفى.