فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٤ - تعليقات
تطهر لصلاته (٨٨): وضو ساختند.
كان فيما كنت أسمعه (٨٨): از جمله چيزهائى كه شنيدم.
تزينوا بالحلم (٨٩): حلم و بردبارى را زينت خود كنيد.
ناعم (٨٩): كسى كه در رفاهيت باشد.
على راحلتين (٨٩): «هر دو سواره تشريف بردند»
ذاع الخبر (٨٩): اين خبر شهرت كرد.
لمّا كان اليوم الثانى (٨٩): چون روز دويم شد.
فى موضع كذا (٨٩): به فلان موضع.
غلامين (٨٩): دو جوان.
لمّا أصبحنا (٨٩): چون صبح شد.
قد اقبلا (٨٩): اينك آمدند.
بارية (٨٩): بوريا.
قارعة الطّريق (٨٩): سر راه.
قلّتين (٨٩): دو كوزه آب.
وسادة (٨٩): بالشى.
تلقّيت (٨٩): استقبال كردم.
صفرية (٨٩): حصير.
لمّا أقبل (٨٩): چون آن حضرت نمودار شدند.
ثنى رجله (٩٠): آن حضرت پا را از زين گردانيدند.
لقطت (٩٠): چيدم.
أكل منها فأكثر (٩٠): بسيار از آن ميل فرمودند.
ويحك! (٩٠): خدا ترا رحمت كند!
لحججنا إليه (٩٠، دوبار): چنانكه به حج مىرويم به اين زيارت خواستيم رفت؛ چنانچه اهتمام در حج مىكنيم در زيارت آن حضرت مىكرديم.