فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨٩ - تعليقات

سياهه برخى برابر نهاده و برابر گزيده‌ها در ترجمه فارسى‌[١]

البشرى (٧٢): بشارتهاى نامتناهى.

اتّخذ منزله ... بيتا من الشعر (٧٣): خيمه‌اى از موى ... زدند.

البادية (٧٣): صحرا.

لبث (٧٣): اقامت فرمودند.

لا يشعر بذلك (٧٣): كسى بر اين مطلع نمى‌شد.

ليس معنا ذو روح (٧٣): هيچكس همراه نبود.

الناقتين (٧٣): دو شتر.

أخضلت لحيته من دموعه (٧٣): محاسن مبارك آن حضرت به آب ديده ايشان تر شد.

خدّ (٧٤): يك طرف روى.

علويّا فاطميّا (٧٥): از نسل حضرت امير المؤمنين و حضرت فاطمه- صلوات اللّه عليهما.

[١] شماره‌هاى ميان كمانكان، به جايگاه الفاظ تازى در صفحات ق بازمى‌گردد. دعائى را علّامه مجلسى( ره) از كتاب من لا يحضره الفقيه نقل كرده‌اند و چون اين دعا در متن تازى فرحة الغرى نيست تا جايگاهش و صفحه‌اش در ق وانموده آيد، در برابر اين الفاظ لفظ الفقيه را در ميان كمانكان گذارديم؛ چه، اهل قلم بنابر سنّتى ديرين كتاب من لا يحضره الفقيه را اختصارا الفقيه مى‌نويسند.