فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٧٦ - تعليقات
ق: (ص ١٤٢): «حدّثنا عبد اللَّه بن عائشة، قال: حدّثنى عبد اللَّه بن حازم، قال: ...».
ن (ص ١١٩): «حدثنا عبد اللَّه بن محمّد بن عايشة قال حدثنى عبد اللَّه بن حازم، قال ...».
١٢٦/ ٣ آهويى چند پيدا شدند/ چنين است در اعظم. مرعشى: «آهوى چند پيدا شد».
١٢٦/ ٣ چرخها/ «چرخ»- كه در فارسى «چرغ» هم گفته مىشود- پرندهاى شكارى است كه به تازى «صقر» مىگويند و واژه «صقر» گويا همين واژه «چرخ»/ «چرغ» است كه معرّب شده. (نگر: فرهنگ فارسى، ص ١٢٨١ و ١٢٧٩؛ نيز نگر: بازنامه، ص ١٨٨).
١٢٦/ ١٢ اين تل موضع قبر امير المؤمنين است/ چنين است در مرعشى. اعظم به جاى «امير المؤمنين»، «على بن ابى طالب» [٨] نوشته است.
١٢٧/ ٥ كدام پسر عم؟/ چنين است در مرعشى. اعظم: «كدام پسر عمّم».
١٢٧/ ٢٣ ذراع/ مرعشى: «زراع»؛ متن، مطابق اعظم است.
١٢٧/ ٢٤ حبره/ چنين است در اعظم. در مرعشى اين لفظ نيست.
ن (ص ١٢٢): «حبرة».
١٢٨/ ٤ اختفاى دفن/ مرعشى: «اختفاى قبر دفن» [كذا]؛ متن، مطابق اعظم است.
آغاز «الباب الرابع عشر» در ق (ص ١٤٦) چنين است: «اعلم أنه لما كان القصد بدفنه (صلوات اللَّه عليه) سرا ستر الحال عن غير أهله. قل العارفون به من الاجانب ...». چنان كه ديده مىشود ضبط فارسى ما [/ اعظم] با متن ق سازگار نيست.
١٢٨/ ٨ ابى حصين و اعمش/ چنين است در اعظم. در مرعشى «و» نيست.
١٢٨/ ١١ محمّد بن سائب/ چنين است در مرعشى. اعظم: «محمّد بن السّائب».
١٢٨/ ١٢ ٨/ ضبط ما موافق اعظم است. مرعشى: «ع».
١٢٩/ ١ عد و احصا/ چنين است در اعظم. مرعشى: «عدد و احصا».