خونى كه از ما اهل بيت و از شيعيان ما ريخته شد همه در گردن آنهاست كه بيعت باطل كردند با باطلى چند، و بنا بر اينست كه حضرت قتل آن حضرت را نسبت به امّت داده است با آنكه قاتل يك ملعون بود- و بر امّتى كه از تو ميل به ديگرى كردند و ترا خوار كردند.

حمد خداوندى را سزاست كه جهنّم را جاى ايشان گردانيد و بد جايى است محلّ ورود ايشان و بد محلّى است از جهت آن جمعى كه در آنجا وارد خواهند شد- چنان كه حق- تعالى- فرموده است‌ وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها الخ، يعنى همه شما وارد خواهيد شد در جهنّم البتّه و اين واجبى است كه مقدّر شده است، پس نجات خواهيم داد متّقيان را و ايشان را بيرون خواهيم آورد و ظالمان را در آنجا خواهيم گذارد به دو زانو درآمده و بد مرتبه پستى است مرتبه ايشان چنان كه حق- تعالى- فرموده است بتحقيق كه منافقان در درك اسفل جهنّم خواهند بود.

خداوندا! لعنت كن قاتلان پيغمبرانت را و قاتلان اوصياى پيغمبرانت را به جميع لعنتهاى خودت و ايشان را در گرمى جهنّم درآور يا هيمه جهنّم كن ايشان را؛ خداوندا! لعن كن بتها و شيطان را و فرعونهاى بنو اميّه تا مروان حمار و بنو عبّاس تا معتصم و لات و عزّى را- اينها اسماى بتان است و در زمان حضرات ائمّه هدى مثل زمان حضرت امام محمّد باقر تا به آخر ائمّه- صلوات اللَّه عليهم- نام بت و بت‌پرست نمانده بود و از جهت تقيّه تعبير به جبت و طاغوت مى‌كنند و تسميه به جبت و طاغوت ابتداء از حضرت امير المؤمنين (ع) شد در دعاى صنمى قريش كه آن حضرت در قنوت و سجده نماز شب و غير آن مى‌خواندند و چون لفظ لات و عزّى مؤنث است كنايه از آن دو ملعونه است- و خداوندا! لعنت كن هر مثلى كه شريك خداوند عالميان كرده‌اند آن را- و مراد از آن علماى باطل ايشان است از مخرّبان دين حضرت سيّد الأنبياء چنان كه در اخبار بسيار وارد است در تفسير اين آيه‌ اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ يعنى يهود و نصارى علماى خود را بمنزله خدايان خود كرده پرستيدند، ائمّه هدى- صلوات اللَّه عليهم- فرموده‌اند كه و اللّه كه نماز نكردند براى ايشان و عبادت نكردند ايشان را و ليكن افترايى‌