فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٥ - باب ششم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام جعفر صادق(ع) در بيان اين معنى وارد شده است از طرق اهل سنت و شيعه
آل محمّد شهيد كردهاند، داخل ساز بر ايشان عذابى را كه مضاعف گردانى در مرتبه آخر جهنّم كه عذاب آن از همه دركات عظيمتر است و از آن عذاب چيزى تخفيف نيابد و ايشان در آن عذاب از رحمت الهى نااميد باشند تا عذاب ايشان سختتر باشد و از رحمت تو هميشه دور باشند يا آنكه اهل جهنّم يا عالميان نيز هميشه ايشان را لعنت كنند و نزد پروردگار خود سرها به زير انداخته باشند و معاينه بينند پشيمانى و خوارى دور و دراز را چون عترت پيامبران تو را شهيد كردهاند و عترت رسل ترا شهيد كردهاند و بندگان شايسته الهى را كه اتباع ايشان بودند شهيد كردهاند.
خداوندا! لعنت كن ايشان را در پنهان پنهان و در ظاهر آشكار، در آسمان و در زمين.
خداوندا! بگردان از جهت من زبانى راستگو در مدح اولياى تو يا چنان كن كه مرا بر نيكى ياد كنند از جهت محبّت دوستان تو- و اين معنى اظهر است.
خداوندا! محلّ قرار و قبور ايشان را نيز محبوب من گردان و محلّ شهادت ايشان را نيز محبوب من گردان يا محلّ قرار ايشان را- كه مدينه مشرّفه است- و مشاهد- كه قبور ايشان است- چنان كن كه هر دو محبوب من باشند تا آنكه ملحق سازى مرا به ايشان و مرا تابع ايشان گردانى در دنيا و آخرت. اى خداوندى كه بخشندهترين بخشندگانى! پس بنشين نزد سر آن حضرت و بگو: سلام حق- سبحانه و تعالى- و سلام ملائكه مقرّبين و سلام مؤمنين كه تسليم كردهاند و گردن نهادهاند متابعت ايشان را به دلهاى خود، آنها كه هميشه گويااند فضيلت ترا و شهادت مىدهند بر آنكه تو صادقى و امينى و صدّيقى و معصومى و اوّل كسى كه تصديق حضرت سيّد المرسلين كردى، سلام ايشان بر تو باد! اى مولاى واجب الاطاعه و آقاى من! حق- سبحانه و تعالى- صلوات فرستد بر روح و بدن تو! گواهى مىدهم كه تويى نفس پاكيزگى و پاكى از همه بديها و حق- سبحانه و تعالى- ترا معصوم گردانيده است از گناهان صغيره و كبيره و سهو و نسيان و والدين تو نيز پاك و پاكيزه و مطهّر بودند تا به آدم، و گواهى مىدهم از جهت تو- اى ولىّ خدا و اى ولىّ رسول خدا!- كه هر دو ترا خليفه خود گردانيدند در اداء و تبليغ رسالات محمّدى ٦ و تو بجا آوردى همه را، و شهادت