فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٤ - باب ششم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام جعفر صادق(ع) در بيان اين معنى وارد شده است از طرق اهل سنت و شيعه
چند بر خدا و رسول بستند و مقلّدان ايشان متابعت ايشان كردند پس همان است كه ايشان را پرستيدهاند همچنان كه ظالمان اهل بيت قليلى بودند و ليكن چون ديگران راضى بودند به افعال ايشان همه در ظلم ايشان شريك شدند چنان كه حق- سبحانه و تعالى- نسبت داده است به بنى اسرائيل كه پيغمبران را بناحق كشتيد و خطاب به جمعى فرموده است كه در زمان حضرت سيّد المرسلين ٦ بودند چون اينها راضى بودند از افعال آنها ايشان نيز داخل قاتلان انبيا شدند چنان كه احاديث بسيار بر اين مضمون نيز وارد است.
خداوندا! لعنت كن كسانى را كه افترا بستند بر خدا و رسول؛ خداوندا لعنت كن اين جماعت را و متابعان ايشان را و دوستداران ايشان را و مددكاران دوستداران ايشان را به لعنتهاى بسيار.
پس سه مرتبه بگو:
خداوندا! لعنت كن قاتلان حضرت امير المؤمنين (ع) را.
و سه مرتبه بگو:
خداوندا! لعنت كن قاتلان حضرت امام حسن و امام حسين ٨ را.
پس سه مرتبه بگو:
خداوندا! لعنت كن قاتلان ائمه معصومين : را.
و در همه جا مراد قاتلانند و جمعى كه به امامت و خلافت ائمّه جور راضى شدند و متابعت ايشان كردند تا ايشان كردند آنچه كردند.
خداوندا! معذّب گردان ايشان را به عذابى كه هيچ يك از عالميان را آن عذاب نكرده باشى و مضاعف گردان بر ايشان عذاب خود را چنان كه ايشان عداوت نمودند با كسانى كه تو ايشان را والى و امام خلايق گردانيدهاى و مهيّا ساز از جهت ايشان عذابى را كه در نياورده باشى آن عذاب را به هيچ كس از خلايق خود؛ خداوندا! داخلساز بر قاتلان مددكاران حضرت رسول ٦ و بر قاتلان انصار حضرت امير المؤمنين (ع) و بر قاتلان ياوران حسنين- صلوات اللَّه عليهما- و بر قاتلان جمعى كه ايشان را از جهت دوستى