فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٩٤ - تعليقات
السّور (١٦٧): حصار.
رحيل (١٦٧): بار كردن.
مددت يدى فأخذت (١٦٧): دست كردم و برداشتم.
مليح الوجه (١٦٧): خوشرو.
نقىّ الأثواب (١٦٨): جامههاى پاكيزه پوشيده.
دينار (١٦٨): اشرفى.
تخدعنى (١٦٨): مرا فريب مىدهى.
حسن إسلامه (١٦٨): اسلامش كامل شد.
عمود (١٠٨): ستون.
ولاية آل محمّد (١٠٩): دوستى آل محمّد [صلوات اللّه و سلامه عليه و عليهم أجمعين].
عاينوا (١١٠): معاينه بينند.
الخزى الطّويل (١١٠): خوارى دور و دراز.
مستسرّ السرّ (١١٠): پنهان- پنهان.
ظاهر العلانية (١١٠): ظاهر آشكار.
اجعل لى لسان صدق (١١٠): بگردان از جهت من زبانى راستگو ...
تبع (١١٠): تابع.
أرحم الرّاحمين (١١٠): بخشندهترين بخشندگان.
طهر (١١٠): نفس پاكيزگى.
أشهد لك ... ب ... (١١٠): گواهى مىدهم از جهت تو ... كه ...
جنيت (١١٠): ستم ... كردهام.
انقطاعا إليك (١١٠): در حالتى كه از هركه غير تو است بريدهام و به تو پناه آوردهام.
معدّة (١١٠): مهيّا.
مولى (١١٠): مولى و آزاد كرده.