فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٩ - فرحة الغرى
اين مرد، همانا شيخ أبو عبد اللَّه جعفر بن محمّد بن أحمد بن العبّاس الدّوريستى است كه شيخ منتجب الدّين رازى در فهرست خود از وى ياد كرده. او از دانشمندان معمّر امامى و شاگرد شيخ مفيد و شريف مرتضى بشمارست و كتاب الحسنى و الإعتقادات و ...
از آثار اوست. دوريستى به سال ٤٧٣ در قيد حيات بوده است.[١]* الكفاية في النصوص از الخزاز (ق، ص ١٥٧؛ و: ن، ص ١٣٥).
در متن عربى موجود فرحة الغرى، نام نويسنده، «الخزاز» است كه گويا تصحيف «الخزاز» باشد؛ چه، ما اين اثر را همان كفاية الأثر مذكور در الذّريعة مىشناسيم كه در معالم العلماء ابن شهرآشوب الكفاية في النّص ناميده شده است.[٢]* لباب المسرة (ق، ص ٨٠). از صاحب اين اثر به عنوان «العمّ السّعيد» ياد مىكند كه مرادش بايد سيّد رضى الدّين علىّ بن طاوس باشد.
عبارت سيّد عبد الكريم اين است:
«و ذكر العم السعيد في كتاب لباب المسرة من كتاب ابن أبى قرة القنانى» (ن، ص ٥١؛ و:
ق، ص ٨٠).
از عبارت برمىآيد كه اوّلا، «من كتاب ابن ابى قرة» هم جزو نام اثر است؛ ثانيا، اين كتاب بايد تلخيص مزار ابن أبى قرّه بوده باشد[٣]؛ و اللَّه أعلم بالصّواب.
* مزار از ابن قولويه (ق، ص ٨٧؛ و: ص ١٣١).
سيّد عبد الكريم به دستنوشت كرامندى از اين اثر دسترسى داشته است؛ چنان كه گويد: «في النسخة التى عليها خطه [يعنى خطّ ابن قولويه] و تاريخه سنة ست و ستين و ثلاثمائة» (ق، ص ٨٧).
* مزار از احمد بن محمّد بن داود قمى (ق، ص ١١٧).
يك جا (ق، ص ٥٩) هم مىگويد: «ذكر محمّد بن أحمد بن داود القمى في كتابه» كه احتمالا مرادش كتاب المزار اوست.
يك جا مىنويسد: «و رأيت هذا مزار ابن داود القمى و هو عندى في نسخة عتيقة مقابلة بنسخة عليها مكتوب ما صورته: قد أجزت .... (إلخ)» (ق، ص ١٦٣).
* مزار از شيخ مفيد (ق، ص ١١٧، و ١٣٨).
* مزار از ابن أبى قرّة (ق، ص ٧٢).
[١] نگر: همان، ج ٢، ص ٢٢٥؛ و: ج ٧، ص ١٤.
[٢] سنج: همان، ج ١٨، ص ٨٦ و ٨٧.
[٣] نگر: كتابخانه ابن طاوس، ص ٧٦.