فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨ - فرحة الغرى

* الأنوار از أبو على بن همام (ق، ص ١٢٩، و ١٣٤ و ١٣٧).

* الأنوار از ابن هشام (ق، ص ١٣١).

* تاريخ ابن اثير (ق، ص ١٥٤).

* تاريخ الكوفه، مشهور به «المصنف»، از ابو جعفر حسن بن محمّد بن جعفر تميمى، معروف به «ابن النجار»، (ق، ص ٩٩).

كيستى اين نويسنده كه نام وى در نسخه‌هاى فرحة الغرى آمده، براى كتاب‌پژوهان شيعه- مانند محدّث نورى و شيخ آقا بزرگ طهرانى (رضوان اللَّه عليهما) پرسش‌برانگيز شده است. شيخ آقا بزرگ (ره) احتمال قوى مى‌دهد كه تصحيفى در نسخه‌هاى فرحة الغرى به هم رسيده باشد كه به سال ٣٠٣ زاده شده و به سال ٤٠٢ درگذشته است.[١]* كتاب التعجّب از كراجكى (ق، ص ٥٤).

اين كتاب همانست كه در پايان طبع قديم كنز الفوائد (چاپ سنگى) آمده است.

* التنبيه على حدوث التصحيف از حمزة بن حسن اصفهانى (ق، ص ١١٥).

* تهذيب از شيخ طوسى.

در پايان دعائى كه يونس بن ظبيان از سرورمان، امام جعفر صادق- ٧-، نقل كرده، نوشته است: «نقلته من خطّ الطّوسى من التّهذيب» (ق، ص ٩٦).

* الشجرة (ق، ص ١٥١، ن، ص ١٢٨).

* شرح نهج البلاغه از عبد الحميد بن أبى الحديد معتزلى (ق، ص ٤٦، ١٤٨ و ١٥٤).

* شرف التّربة از ابن المطلب الشيبانى (ق، ص ١١٣، ن، ص ٨٧).[٢]* الفتوح از أحمد بن أعثم كوفى (ق، ص ١٤٩).

* فضل الكوفه از أبو عبد اللَّه محمّد بن على بن الحسن بن عبد الرّحمن العلوى الحسنى‌[٣] (ق، ص ٥٨).

* كتاب من لا يحضره الفقيه از ابن بابويه (ق، ص ١٢٥).

صاحب فرحة الغرى از نسخه صحيحه‌اى كه به سال ٤٤٦ ه. ق. بر جعفر بن محمّد بن احمد دوريستى خوانده شده بوده است، برخوردار بوده و استفاده و نقل كرده (نگر: ق، ص ١٢٦).

[١] نگر: الذّريعة، ج ٣، صص ٢٨١- ٢٨٤.

[٢] سنج: همان، ج ١٤، ص ١٨٠.

[٣] در باره اين اثر، نگر: همان، ج ١٦، ص ٢٧٢.