فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٥٢ - تعليقات

٦١/ ١٠ حضيره/ چنين است در اعظم؛ مرعشى: «حصين».

ن (ص ٢٠): «حضيرة»؛ ق (ص ٤٧): «خضرة» [شايد غلط چاپى باشد، چون دست كم بايد در حاشيه اختلاف با ن را ياد مى‌كرد كه نكرده است‌].

٦١/ ١٢ مرد پير موى سر و ريش سفيدى را/ چنين است در اعظم؛ مرعشى: «مرد پيرى و موى سر و ريش سفيدى را».

٦١/ ٢٤ قرعة الشّراب/ چنين است در اعظم و ن (ص ٢١).

مرعشى: «قرعة التّراب»؛ ق (ص ٤٨): «ترعة الشراب».

٦٢/ ٥ ظنّ فاسدى ... نيست/ ق (ص ٤٨) و ن (ص ٢١): «ان يظنون الا ظنا و ما لهم به من علم».

٦٢/ ١٠ آزاد كرده/ مرعشى: «و آزاد كرده»؛ اعظم (مطابق مختار ما) «و» را ندارد.

٦٢/ ١١ بنا كرد/ مرعشى: «بنا بركرد»؛ متن مطابق اعظم است.

٦٢/ ١١ و وقف كرد/ «و» از اعظم افزوده شد؛ مرعشى: «وقف كرد».

٦٢/ ٢٣ نور الاقاحى النّجديه/ چنين است در ن (ص ٢٢) و ق (ص ٤٩)- فقط به جاى «ه» ى پايانى، (ة) دارند كه در زبان عربى طبيعى است.

مرعشى: «نور الافاحى النّجديه»؛ اعظم: «نور الاماحى النجديه» يا چيزى شبيه به اين.

در دستور الإخوان (ج ١، ص ٦٠) مى‌خوانيم:

«الاقحوان: بابونه؛ و كافور سپر غم؛ و لاله كوهى؛ الواحدة: اقحوانة؛ الأقاحى، جماعة.

يقال: رأيت أقاحى أمره، أى رأيت تباشير أمره» (با اندكى تصرّف در سجاوندى).

٦٣/ ٤ حجّاج گفت كه بگو مناقب ... به بدى ياد نكرده‌اند/ اين پاره در مرعشى نيست. از اعظم افزوده شد. نيز نگر: ق (ص ٥٠).

٦٤/ ٣ ابى سفيان/ مرعشى «ابى» را ضبط نكرده است؛ متن مطابق اعظم مى‌باشد.