فرمودند كه اى ابو اليقظان! بيا. عمّار نشست و مشغول خوردن شد، و آن مرد تعجّب مى‌كرد از قسم عمّار. پس چون عمّار برخاست، آن مرد گفت كه يا ابا اليقظان! تو قسم ياد كردى كه نخورى و نياشامى و ننشينى تا دابّه را به من بنمائى. عمّار گفت: اگر عقل دارى به تو نمودم.

و عامّه نيز اين روايت را نقل كرده‌اند؛ و احاديث رجعت از طرق شيعه متواتر است و در زيارات بسيار وارد شده است؛ و حق- سبحانه و تعالى- در قرآن مجيد ياد فرموده است رجعت عزير و چندين هزار كس را كه از طاعون گريختند فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ‌ و همه را ميراند و به دعاى ارميا يا اشمويل همه را زنده گردانيد و سالها بودند و به نحو متعارف مردند.

و آنكه خطاب به حضرت واقع شده است كه «اى صراط مستقيم!» بر سبيل مجاز شايع است، و احاديث متواتره وارد است كه «صراط مستقيم» حضرت امير المؤمنين است، يعنى راه آن حضرت راه راست است و راه غير او راه مغضوب عليهم و ضالّين است كه علماى ايشان به غضب الهى درآمده‌اند كه دانسته‌اند كه راه راه حق است و مخالفت كرده‌اند و عوام ايشان گمراهانند.

گواهى مى‌دهم كه نماز را- بنحوى كه بايد كرد- اقامت كردى و زكاة مال را- در حال ركوع- دادى- و به سبب آن ولايت و امامت نازل شد- و امر كردى به معروف و نهى كردى از منكر و متابعت رسول خدا كردى حقّ متابعت را و تلاوت كردى كتاب الهى را چنان كه حقّ تلاوت آنست و جهاد كردى با اعداى دين چنان كه حق جهاد بود و نصيحت كردى از جهت خدا و رسول به عنوان موعظه و اظهر آنست كه مراد آنست كه خيرخواه خدا و رسول بودى يعنى از خود گذشته بودى و همگى هر چه مى‌كردى از جهت خيرخواهى دين خدا و رسول بود- و اين مجازيست شايع خصوصا در زيارات-، و جان خود را بخشيدى در شب غار يا هميشه جان خود را فداى رسول اللَّه ٦ مى‌كردى در جميع مجاهدات و در هر جهادى قدم راسخ داشتى و صابر بودى بر جهاد خالصا لوجه اللَّه، و در هيچ جا پشت بر دشمن نكردى و دفع دشمنان از دين مبين مى‌كردى- بنا بر نسخه‌اى كه موقّيا به قاف باشد، و بنا بر نسخه فا، وفا مى‌كردى به عهدى كه با خدا و