فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٩١ - تعليقات
الختمة الشّريفة (١٧٥): قرآن روضه.
وجد [النقيب] من ذلك أمرا عظيما و صعب عليه (١٧٥): اين بسيار بر خاطر نقيب گران آمد.
لا تغضب (١٧٥): آزرده مباش.
بحياتى عليك ... (١٧٥): به جان من سوگند كه ...
لا تفضحه (١٧٥): او را رسوا مكن.
التّبن (١٧٥): كاه.
ارتعدت (١٧٦): از خواب جستم.
لمست الأقفال (١٧٦): دست بر قفلها گذاشتم.
أخذتنى القعقعة و الرّعدة العظيمة (١٧٧): رعشه بر اعضاى من مستولى گرديد.
ربا لسانى فى فمى (١٧٧): زبانم سنگين شد و به كامم چسبيد.
ركن (١٧٧): ديوار.
منكب (١٧٧): دوش.
يجذبون (١٧٣): مىكشيدند.
قد لزم (١٧٣): چسبيده بود.
رمانة الضريح (١٧٣): قبّه ضريح.
ينادى و يقول ... (١٧٣): فرياد مىكرد كه ...
لا تخفر ذمامك (١٧٣): امانت را مشكن.
عمامة زرقاء (١٧٣): عمامه سبزى.
الشّباك (١٧٣): ضريح.
يسلّم عليك (١٧٣): ترا سلام مىرساند.
إليك ... المعذرة (١٧٣): از شما معذرت مىخواهم.
طاسة (١٧٤): قنديل
على العادة (١٧٤): به طريق معتاد.