والد نيستى كه از تو فرزندى به هم رسد يا محلّ حوادث باشى و مولود نيستى كه حادث باشى و نبوده است و نخواهد بود كسى كفو تو- كه صلوات فرستى بر محمّد و اهل بيت او و آنكه بگردانى تحفه مرا كه عطا خواهى فرمود و كار تست كه در همين جا از گناهان من درگذرى و بگردانى مرا از كسانى كه پيش‌دستى مى‌كنند در كارهاى خير و ترا مى‌خوانند از روى رغبت و خواهش ثواب و رهبت و ترس از عقاب و بگردانى مرا از جمله خاشعان- و اين جمله مقتبس است از قول حق- سبحانه و تعالى- در وصف زكريّا و يحيى و زوجه او كه‌ إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌؛ آنچه را به ايشان عطا فرموده است به دعا ازو مى‌طلبيم كه به ما نيز عطا فرمايد- خداوندا! تو بشارت دادى ما را بر زبان رسولت كه صلوات و درودهاى تو بر او و بر آل او باد به آنكه فرمودى كه يا محمّد! بشارت ده آن جمعى را كه گوش مى‌دهند اوامر ما را و متابعت مى‌كنند هر چه را احسن است، و ديگر فرمودى كه يا محمّد! بشارت ده آن جمعى را كه ايمان آورده‌اند كه ايشان را تقدّمى در راستى يا خوبى هست نزد پروردگار ايشان؛ خداوندا! بدرستى و راستى كه من به تو و به جميع پيغمبران تو ايمان دارم پس چنان مكن كه بعد از معرفت ايشان مرا بدارى در جايى كه رسوا گردانى مرا نزد خلايق، بلكه حشر كن مرا با انبيا و اوصيا و مرا بميران با تصديق به ايشان، بدرستى كه ايشان بنده تواند و تو ايشان را مخصوص گردانيده‌اى به كرامت خود و امر كردى مرا به متابعت ايشان.

بعد از آن فرمودند كه پس نزديك قبر مى‌روى و مى‌گوئى:

السّلام من اللَّه و السّلام على محمّد امين اللَّه على رسالته و عزايم امره و معدن الوحى و التّنزيل الخاتم لما سبق و الفاتح لما استقبل و المهيمن على ذلك كلّه و الشّاهد على الخلق السّراج المنير و السّلام عليه و رحمة اللَّه و بركاته اللّهمّ صلّ على محمّد و أهل بيته المظلومين افضل و اكمل و أرفع و انفع و اشرف ما صلّيت على انبيائك و أصفياءك اللّهمّ صلّ على أمير المؤمنين عبدك و خير خلقك بعد نبيّك و اخى رسولك الّذى بعثته بعلمك و جعلته هاديا لمن شئت من خلقك و الدّليل على من بعثته برسالتك و ديّان الدّين بعدلك و فصل‌