[١]]: «اى پسر يا اى پسرك! آيا نياموزم تو را سخنانى كه خداى تبارك و تعالى تو را به آنها فايده بخشد؟ عرض كردم: بلى اى پيغمبر خداى! فرمود: پاس دار خداى را تا او را در پيش روى خود بيابى، و بشناس خداى را در وسعت تا بشناسد تو را در سختى، و چون مسألتى از كسى خواهى كرد از خداى مسألت كن و چون يارى و مددكارى‌جويى، از خداى جوى. (و) بدان كه در صبر بر آنچه ناخوش مى‌دارى، فايده بسيار است و پيشرفت و نصر در ثبات و صبر است و شادمانى در پى ملالت و زجر إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً به درستى كه با سختى، سهولت و آسانى است.» شعر:

ايزد دردى نيافريد به گيتى‌		كز پى آن، دارويى نكو نفرستاد

و از حضرت است- ٦:

«يؤتى الرجل في قبره بالعذاب فاذا اوتى من قبل رأسه دفعته تلاوة القرآن و اذا اوتى من بين يديه دفعته الصدقة و اذا اوتى من قبل رجليه دفعه مشيه الى المسجد[٢] و الصبر حجزه و يقول اما لو رايت خللا لكنت صاحبه»

و في لفظ آخر

«اذا دخل الرجل القبر قامت الصلاة عن يمينه و الزكاة عن شماله و البرّ يظلّ عليه و الصبر بناحية يقول دونكم صاحبى فانى من ورائه.»

[٣]:

«در مى‌يابد مرد، عذاب را در قبر او و چون خواهد از طرف سر او در آيد، قرائت قرآن دفعش را مى‌دهد و چون از پيش روى او در آيد، صدقه او را مى‌راند. چون در نزد پاى او در آيد، مى‌راند او را رفتنش به سوى مسجد، و صبر او را منع مى‌نمايد و مى‌گويد:

اگر خلل و راه وصولى انديشيده‌اى، من يار و صاحب او هستم».

در عبارت ديگر است كه «چون مرد وارد قبر شود، نماز از دست راست او مى‌ايستد، و زكات از دست چپ و نيكوكاريها سايه بر او مى‌گسترند و صبر در طرفى است و مى‌گويد: يار مرا بگيريد و من از پس سر و دافع ضرر او هستم يعنى اگر مى‌توانيد عذاب‌

[١] مسند احمد بن حنبل ١: ٣٠٧، الدر المنثور ١: ٦٦، و در مشكاة الانوار: ٢٠ با اختلاف اندكى آمده است.

[٢] الترغيب و الترهيب ٤: ٣٧٣.

[٣] كافى ٢: ٧٣ به نقل از امام صادق( ع) روايت كرده است؛ ثواب الاعمال: ٢٠٣؛ مشكاة الانوار: ٢٦ با تفاوت اندكى در بعضى از عبارات آورده است.