الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥٧ - حرف عين

دست بدارى، پس بيرون آيد و دشمنان خدا را در هر جا بيابد بكشد، حدود خدا را به پا دارد، و به حكم خدا حكم كند، پس جبرئيل از راست او و ميكائيل از چپ و شعيب و صالح جلودار او باشند، و زود باشد آنچه گويم به ياد آريد گرچه پس از زمانى باشد و كار خود را به خدا واگذارم، اى ابىّ خوشا به حال كسى كه او را ديدار كند و خوشا به حال كسى كه او را دوست بدارد و خوشا به حال كسى كه به امامت او معتقد باشد، كه او ايشان را از هلاكت نجات دهد. اقرار به او و به رسول خدا و به تمامى امامان بهشت را بر آنان بگشايد؛ ايشان در زمين همانند مشك هستند كه بويش پراكنده شود ولى هرگز تغيير نكند، و ايشان در آسمان همانند ماه نورانى هستند كه هرگز نورش تيره و خاموش نگردد؛ ابىّ عرض كرد: اى رسول خدا بيان حال اين امّت از سوى خداى عز و جل چگونه است؟

فرمود: خداى تبارك و تعالى دوازده مهر و دوازده نامه بر من نازل فرمود كه نام هر امام بر مهر خودش ثبت و وصفش در نامه نوشته شده است.[١]

[١] كمال الدين: ٢٦٥.