الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٢ - حرف سين
او نازل شد «جز اين نيست كه ولىّ شما خدا است و پيغمبرش و آنان كه ايمان دارند كسانى كه نماز به پا داشته و در حال ركوع زكات مىدهند، سوره مائده آيه ٥٥» مردم عرض كردند: اى رسول خدا آيا اين گفتار خداوند مخصوص به بعض مؤمنين است يا شامل همگى آنان مىشود؟
پس خداى تعالى به پيغمبرش دستور داد كه ايشان را از ولايت آنكه امر فرموده آگاه كند، و اينكه (موضوع) ولايت را براى آنها مانند نمازشان و زكات و روزه و حجّشان تفسير فرمايد.
على ٧ فرمود: پس رسول خدا ٦ در غدير خم مرا نصب كرده فرمود: خداى عز و جل به رساندن پيغامى مرا فرستاد كه سينهام از رساندش تنگ شد و گمان كردم كه مردم مرا تكذيب كنند (و ابلاغ آن را تأخير انداختم) خداى تعالى مرا تهديد فرمود كه برسانم و گر نه مرا عذاب خواهد كرد، سپس به من فرمود: اى على برخيز، آنگاه بعد از اينكه دستور داد مردم اجتماع كنند و نماز ظهر را با ايشان خواند- با صداى بلند فرمود: اى گروه مردم خداوند مولاى من، و من مولاى مؤمنينم، و من سزاوارترم به ايشان از خودشان، و هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست، پروردگارا دوست دار هر كه او را دوست دارد، و دشمن بدار هر كس او را دشمن دارد، پس سلمان به پا خواست و عرض كرد: اى رسول خدا دوستى چه چيز را (يا چگونه ولايتى را) دستور فرمايى؟